Αυτό είναι μια αληθινή ιστορία για έναν αυτοαπασχολούμενο ξυλουργό που αγωνιζόταν με τη ζωή του. Είχε πολλά κοινά προβλήματα που οι ξυλουργοί έχουν. Ήταν στο πρόβλημα για την κατανάλωση και τη χρησιμοποίηση των φαρμάκων και εήταν αναγκασμένος να πάει σε ένα κέντρο επεξεργασίας πολλά έτη νωρίτερα για τα προβλήματά του. Ήταν σε θέση παίρνει τις οδηγίες για εκείνα τα προβλήματα αλλά αγωνίστηκε ακόμα πολύ να κάνει τις άκρες να συναντηθούν ειδικά στην οικονομική ζωή του. Επίσης είχε πολύ πρόβλημα βρίσκοντας τη σωστή φίλη που θα μπορούσε να μείνει με. Κανένας δεν φάνηκε αρκετά καλός για τον έτσι πήδησε από τη φίλη στη φίλη, ποτέ πραγματικά βρίσκοντας την αληθινή αγάπη. Στην πραγματικότητα, η αληθινή αγάπη σκέφτηκε, ήταν πραγματικά ακριβώς ένα «ψέμα» και ο κόσμος ήταν γενικά μια εγωιστική θέση ότι ήλπισε θα μπορούσε να βρεί το δρόμο του κατευθείαν από κάποιο ασαφές θαύμα.

Μια ημέρα, ο ξυλουργός συνάντησε ένα περίεργο μικρό άτομο που ονομάστηκε το «βαρίδι περπατήματος». Το περπάτημα του βαριδιού ήταν πολύ ενδιαφέρον πρόσωπο επειδή είχε παλεψει στον κορεατικό πόλεμο ως συνταγματάρχης και επι:στρέφω στις Ηνωμένες Πολιτείες ως γιορτασμένος στρατιώτης. Ο ξυλουργός θαύμασε πραγματικά το βαρίδι περπατήματος επειδή άκουσε ότι ήταν χρυσός μπόξερ γαντιών για πολλά έτη. Ήταν γκρίζο μαλλιαρό μικρό άτομο με πολλές μεγάλες ιστορίες που λένε.

Πιθανώς η πιό ενδιαφέρουσα ιστορία ότι το περπατώντας βαρίδι έπρεπε να πει ήταν μια ακραία τραγωδία που τον είχε συμβεί πολλά έτη μετά από τον πόλεμο. Είχε επιστρέψει στην Αμερική και είχε παντρευτεί με τον αγαπημένο κολλεγίων του. Είχε αναθρέψει επίσης δύο παιδιά που είχαν αυξηθεί τελικά και είχαν πάει μακριά στο κολλέγιο. Μια ημέρα, όταν πήγε στον αερολιμένα να πάρει η περπατώντας σύζυγος του βαριδιού τα δύο κατσίκια, περιλήφθηκαν σε ένα φοβερό ατύχημα αυτοκινήτων. Περπατώντας δύο παιδιά του βαριδιού σύζυγος και σκοτώθηκαν και το βαρίδι περπατήματος αφέθηκε μόνο. Λόγω αυτής της φοβερής τραγωδίας, το βαρίδι περπατήματος έγινε πολύ καταθλιπτικό και υπέστη μια επίθεση καρδιών. Νοσηλεφθηκε και οι γιατροί δεν ήξεραν εάν θα ζούσε. Αυτός awoke από το κρεβάτι νοσοκομείων του και ειπωμένος στους γιατρούς και τις νοσοκόμες ότι θα άφηνε το νοσοκομείο και θα πήγαινε σε έναν διαγώνιο περίπατο χωρών.

Οι γιατροί και οι νοσοκόμες προσπάθησαν πολύ σκληρά να αλλάξουν το μυαλό του βαριδιού περπατήματος. Τον είπαν αυτός ήταν «διανοητικά ασταθείς» αλλά το βαρίδι περπατήματος επέμεινε στο σχέδιό του αναχώρησης του νοσοκομείου. Άρχισε για τις ημέρες και τις ημέρες και είπε την ιστορία του στους ανθρώπους που συναντήθηκε κατά μήκος του τρόπου. Διάβασε επίσης από ένα βιβλίο αποκαλούμενο σειρά μαθημάτων στα θαύματα καθώς περπάτησε. Άσκησε τα μαθήματα που γράφτηκαν στο βιβλίο και μίλησε στους ανθρώπους που συναντήθηκε καθώς περπάτησε.

Ένας

ημέρα, περπατώντας κατά μήκος του τρόπου του, επισκέφτηκε μια οργάνωση φιλανθρωπίας. Μέσα, υπεάρξαν μερικά παιδιά που έπασχαν από τις τελικές ασθένειες και βαρίδι το περπάτημα άρχισε να φωνάζει. Οι άνθρωποι του έδιναν τα χρήματα δεδομένου ότι τους είχε πει την ιστορία του αλλά τώρα, δεδομένου ότι άκουσε τις ιστορίες αυτών των παιδιών, αυτός ήξερε ότι τα χρήματα που συνέλεγε πρέπει να πάνε σε αυτά τα παιδιά αντί του. Έδωσε μακριά όλα που είχε και συνέχισε. Άρχισε όλο και περισσότερο τα χρήματα καθώς περπάτησε και είπε την ιστορία του καθώς επίσης και την ιστορία αυτών των παιδιών. Δεδομένου ότι συνέλεξε τα χρήματα, συνέχισε να τα δίνει όλα στην οργάνωση φιλανθρωπίας γνωστή ως «τύπος ένα ίδρυμα επιθυμίας».

Ο αυτοαπασχολούμενος ξυλουργός που αγωνιζόταν με τη ζωή του ήταν αρκετά τυχερός να συναντήσει το βαρίδι περπατήματος. Άκουσε την ιστορία που το βαρίδι περπατήματος έλεγε και του ρώτησε εάν θα μπορούσε να συναντηθεί με τον πάλι και να μιλήσει λίγο περισσότερο. Το περπάτημα του βαριδιού αποφάσισε να πάρει ένα υπόλοιπο και να μείνει στην πόλη όπου ο ξυλουργός εργάστηκε έτσι ώστε τα δύο από τα να μπορούν να μιλήσουν κάθε ημέρα. Το περπάτημα του βαριδιού τον είπε για «μια σειρά μαθημάτων στα θαύματα» και τον είπε αυτός πρέπει να διαβάσει το βιβλίο και να ασκήσει τα μαθήματα. Ο ξυλουργός σκέφτηκε ότι το βιβλίο ήταν λίγο παράξενο αλλά συμφώνησε να το διαβάσει ακριβώς παρακαλώ να περπατήσει το βαρίδι. Κάθε βαρίδι περπατήματος ημέρας μίλησε στον ξυλουργό για τις πολεμικές ιστορίες του και τα χρυσά γάντια του που εγκιβωτίζουν τις ημέρες και επίσης για μια σειρά μαθημάτων στα θαύματα.

Τελικά, ο ξυλουργός άρχισε τα μαθήματα στη σειρά μαθημάτων σοβαρότερα και παρατήρησε ότι η ζωή του έπαιρνε πραγματικά καλύτερα. Συνάντησε ένα κορίτσι που αγάπησε πραγματικά και τον ζήτησε για να απομακρυνθεί με τον σε μια ξένη χώρα. Η οικογένεια του κοριτσιού ήταν πολύ φτωχή και είχε ελπίσει ότι η δύναμη ξυλουργών βοηθά την και την οικογένειά της για να απασχοληθεί στην έξοδό τους των προβλημάτων που ήταν. Ο ξυλουργός ήταν πολύ φοβησμένος καταρχάς αλλά θυμήθηκε μια γραμμή από το βιβλίο ότι το περπατώντας βαρίδι τον είχε δώσει. Είπε ότι «το αντίθετο της αγάπης είναι φόβος, αλλά τι όλος-δεν καλύπτει μπορεί να έχει κανένα αντίθετο.»

Μετά από πολλούς μήνες, ο ξυλουργός συσκεύασε επάνω τις τσάντες του και επιβιβάστηκε σε ένα αεροπλάνο. Βρήκε μια εργασία σε αυτήν την μακρινή χώρα και ξεκίνησε τελικά μια δικής δικοί του επιχείρηση. Άσκησε τα μαθήματα στο βιβλίο και ακολούθησε την καρδιά του. Η ζωή του έγινε καλύτερη και καλύτερη. Η επιχείρησή του έγινε τελικά πολύ επιτυχής και πάντρεψε το κορίτσι που είχε ερωτευτεί με τα έτη πριν. Βοήθησε την οικογένειά της από το κράτος που ήταν μέσα και άρχισε άλλους ανθρώπους από τη χώρα επίσης. Μετά από να αγωνιστεί για τόσα πολλά έτη ως άλας της γης, είχε γίνει ακριβώς όπως το περπάτημα του βαριδιού και δεν αγωνιζόταν πλέον αλλά ήταν ευτυχέστερος από ήταν πάντα.

Πηγή άρθρου: http://www.discoveryarticles.com/authors/2073/Gary-M.-Miller

Ετικέττες άρθρου: Εμπνευσμένη ιστορία μια σειρά μαθημάτων στην οργάνωση φιλανθρωπίας θαυμάτων