Το Jen Berkley είναι η υπερήφανη μητέρα του τεράστιου γιου της, ματ, ο οποίος είναι υπερήφανος της κράτησης του Mom του στα toe της 24/7.

Καθώς ο γιος μου εισάγει τα έτη εφήβων του, ακούω τις προειδοποιήσεις από τους φίλους καλά-έννοιας για το πώς «θα ελέγχει έξω» και θα παύει να επικοινωνεί πολύ σύντομα. Ξέρω ότι υπάρχει μια βάση της βασικής ζωής μας ότι είμαι δεσμευμένος με τις ελπίδες ότι κρατά τις επικοινωνίες η οικογένειά ανοικτός-μας mealtime.

Σαν ενιαίο γονέα, καταβάλλει λίγο περισσότερη προσπάθεια να γίνει μια «οικογένεια mealtime» να συμβεί δεδομένου ότι υπάρχουν ακριβώς δύο από μας. Θα ήταν τόσο εύκολο να καθίσει μπροστά από τη TV και τη ζώνη έξω ενώ τρώμε, αλλά ο γιος μου και απολαμβάνω πραγματικά το dinnertime μας. Αυτό είναι μια ευκαιρία να μοιραστούν να συμβούν της ημέρας, της συζήτησης για τη μουσική, του κουτσομπολιού προσωπικοτήτων γέλιου το αργότερο, των μελλοντικών διακοπών σχεδίων, κ.λπ.

Μεγάλωσα με αυτό ως οικογενειακό τελετουργικό… όπως οι περισσότεροι από τους φίλους μου. Οι «πίσω στις παλιές καλές μέρες» οικογένειες δεν ανάπτυξαν τόσο πολλές διαφορετικές δραστηριότητες για να τις τραβήξουν χώρια το βράδυ: εκτός διδακτέας ύλης αθλητισμός, παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων, μαθήματα πιάνων, MySpace, εκατοντάδες των καλωδιακών καναλιών, γρήγορο φαγητό, αποστολή κειμενικών μηνυμάτων, σε απευθείας σύνδεση πόκερ, και επάνω και επάνω. Η ζωή ήταν τόσο πολλή απλούστερη πλάτη έπειτα (δεν μπορώ να πιστεψω ότι έγραψα ακριβώς αυτή!). Σήμερα, ο οικογενειακός και οικογενειακός χρόνος είναι ακόμα σημαντικός. Αλλά πίσω έπειτα υπήρξαν ορισμένοι χρόνοι του βραδιού που ο καθένας ήξερε ακριβώς για να μην καλεί ένα άλλο οικογένεια ή σύνολο παιδιά τους χαλαρά στη γειτονιά.

Εκείνα τα ίδια όρια ακριβώς δεν υπάρχουν άλλο. Αισθάνομαι σίγουρα σαν παλεύω την παλίρροια κατά περιόδους, αλλά μέχρι τώρα κερδίζω. Ακόμα και όταν το «είναι παιδί ατόμων μου» στο μέσο της εποχής ποδοσφαίρου και δεν παίρνει το σπίτι μέχρι 9 μ.μ. για το γεύμα, θα περιμένω και θα εξυπηρετήσω ένα πλήρες γεύμα στον πεινασμένο αθλητή μου. Αυτό είναι όλο το ένστικτο για με… αυτό αισθάνεται ότι δεξιά… απολαμβάνω αυτή τη φορά με το γιο μου. Φαίνεται όπως το σωστό πράγμα που κάνει. Αλλά

Ανακάλυψα ότι υπάρχει έρευνα που αντέχει αυτό έξω:

Μια μελέτη από το εθνικό κέντρο στον εθισμό και την κατάχρηση ουσιών (CASA) * διαπίστωσε ότι τα παιδιά που τρώνε με τις οικογένειές τους λιγότερο από τρεις φορές ανά εβδομάδα είναι πολύ λιγότερο πιθανό να σκεφτούν οι γονείς ότι τους είναι υπερήφανοι τους και είναι περισσότερο από δύο φορές πιθανοί όπως οι συχνότεροι οικογενειακοί γευματίζοντες για να πουν εκεί είναι πολλή ένταση στην οικογένειά τους. Τα παιδιά που τρώνε ο συχνότερα με τους γονείς τους είναι 40 τοις εκατό πιθανότερα να πάρουν ως και BS στο σχολείο από τα παιδιά που έχουν τρία ή λιγότερα οικογενειακά γεύματα την εβδομάδα. Τα παιδιά που δεν τρώνε το γεύμα με τις οικογένειές τους είναι 61percent πιθανότερα να πάσχουν από την κατάθλιψη, ή/και οινόπνευμα χρήσης, καπνός, ή παράνομα ναρκωτικά.

Και για εκείνους σας με τα παλαιότερα παιδιά, μην υποθέστε ότι δεν ενδιαφέρονται για τη διανομή της οικογένειας mealtime. Στη μελέτη CASA, την πλειοψηφία των teens που έφαγαν τρία ή λιγότερων γευμάτων με τους γονείς τους που επιθύμησαν έκαναν τόσο συχνότερα.

Μερικές ιδέες για το πώς να καταστήσει την οικογένεια mealtime πιό ενδιαφέρουσα:

- Κλείστε τη TV.

- Υποβάλτε τις ερωτήσεις όπως «ποιο ήταν το αγαπημένο μέρος ημέρας σας σας;»

- Ζητήστε ο καθένας για να μιλήσετε για ένα βιβλίο διαβάζουν ή ένας κινηματογράφος που θέλουν να δουν.

- Πάρτε ο καθένας εισαγμένος για να προγραμματίσει την επόμενες οικογενειακές έξοδο ή τις διακοπές σας.

Αγαπώ αυτό το απόσπασμα το Robin Fox, ένας ανθρωπολόγος στο πανεπιστήμιο Rutgers: «Ένα γεύμα είναι για τον εκπολιτισμό των παιδιών. Είναι για να διδάξει τους για να είναι μέλος του πολιτισμού τους.» Ποια μεγάλη περίληψη των εργασιών μας ως γονείς… που εκπολιτίζουν τη διδασκαλία παιδιών μας… αυτοί τα μέλη της κοινωνίας. Το οικογενειακό γεύμα είναι ένα μεγάλες εργαλείο και μια παράδοση για να βοηθήσει να μάχεται όλους τους άλλους παράγοντες στην κοινωνία μας που κάνουν την εργασία μας έτσι προκλητική.

Όρεξη Bon!

Η πλήρης μελέτη CASA μπορεί να βρεθεί σε: http://www.casacolumbia.org/absolutenm/templates/PressReleases.aspx?articleid=502&zoneid=65www.casacolumbia.org

Όπως από «42 κανόνες (TM) για» τον έξοχο Τύπο αστεριών εργασία Moms, 2008

Πηγή άρθρου: http://www.discoveryarticles.com/authors/9333/L.-Lowell

Ετικέττες άρθρου: 42 κανόνες που λειτουργούν moms τη Laura Lowell