Για τα περισσότερα από τα άτομα, η εικόνα του ανδροπρέπειας σημαίνει μια σημαντικές σεξουαλικές λειτουργία και μια απόδοση, για να μην αναφέρουμε το μέγεθος του πέους. Εντούτοις, μερικές φορές αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα στην παραγωγή και τη διατήρηση μιας ανέγερσης, ένα γεγονός που μπορεί να φέρει τα καταστρεπτικά αποτελέσματα σε ένα ανθρώπινο ηθικό.

Τα πράγματα μπορούν να πάνε στραβά σε οποιοδήποτε σημείο των 3 σταδίων της επίτευξης ή της στήριξης μιας ανέγερσης:
Πρώτο στάδιο: Σεξουαλική διέγερση, που παίρνει σεξουαλικά υποκινημένη από τις σκέψεις και τις αισθήσεις μας.
Ανέγερση δεύτερων σταδίων: Ο εγκέφαλος διαβιβάζει τη σεξουαλική διέγερση στο σώμα, το οποίο αυξάνει τη ροή αίματος στο πέος.
Τρίτου σταδίου ανέγερση: Τα σκάφη αίματος που παρέχουν το πέος χαλαρώνουν την άδεια ενός αυξανόμενου ανεφοδιασμού αίματος στη ροή στους άξονες που παράγουν την ανέγερση.

Εάν τίποτα έχει επιπτώσεις σε οποιων δήποτε από αυτά τα στάδια ή τη λεπτή ισορροπία μεταξύ τους, η στυτική δυσλειτουργία ακολουθεί. Οι καλές ειδήσεις είναι ότι οι μη φυσικές αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας είναι η πρωταρχική αιτία σε μόνο 10% σε 20% των περιπτώσεων. Σε τέτοιες περιστάσεις, ένας ασθενής λέγεται για να έχει την ψυχογενή στυτική δυσλειτουργία.

Τα πιό κοινά ψυχολογικά προβλήματα μπορούν γενικά να αφορούν: εμποδισμένη σεξουαλική επιθυμία, αναταραχές ανησυχίας, κατάθλιψη, διανοητική κούραση, πίεση, ενοχή, προβλήματα σχέσης, και έλλειψη ενδιαφέροντος για το φύλο από το συνεργάτη κ.λπ.

Συχνά, το θεμελιώδες πρόβλημα είναι ανησυχία ή κατάθλιψη. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι η στυτική δυσλειτουργία είναι σχεδόν δύο φορές τόσο κοινή μεταξύ των καταθλιπτικών ατόμων όπως είναι μεταξύ εκείνων που δεν είναι πιεσμένοι.

Λάβετε υπόψη, εν τούτοις, ότι οι μη φυσικές αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας διαδραματίζουν έναν συμβάλλοντας ρόλο στις περισσότερες περιπτώσεις, η ο οποίος αιτία.

Ακόμα κι αν η αιτία είναι καθαρώς φυσική ή ιατρική, η στυτική δυσκολία σχεδόν θα ασκήσει συναισθηματική και ψυχολογική επίδραση.

Αυτές οι συναισθηματικές συνέπειες μπορούν να οδηγήσουν στο είδος ανησυχίας απόδοσης που προκαλεί την αυστηρότερη στυτική δυσλειτουργία. Όταν αυτό συμβαίνει, ένα άτομο μπορεί να αρχίσει να αποφεύγει το συνεργάτη του ή να κάνει τις δικαιολογίες για να μην έρθει σε σεξουαλική επαφή - ενέργειες που μπορούν να διαιωνίσουν την ανησυχία ή την κατάθλιψη.

Σε αυτή τη φάση, ο ρόλος των ψυχολογικών δυσκολιών μπορεί στην πραγματικότητα να επισκιάσει την αρχική ιατρική ή φυσική αιτία. Για να θεραπεύσετε το πρόβλημα, θα πρέπει να εξετάσετε και το φυσικό πρόβλημα και το ψυχολογικό.

Ένας πολύ πρόσθετος τύπος δυσλειτουργίας είναι τι καλείται ως υπερβολική ανικανότητα masturbation. Το Masturbation το ίδιο δεν προκαλεί την ανικανότητα. Όταν το σώμα σας είχε αρκετών, θα αρνηθεί ακριβώς να αποκριθεί, αλλά αυτό είναι πολύ μακριά από την ανικανότητα. Περίπου η μόνη «παρενέργεια» είναι ότι εάν το πέος τρίβεται για τις ώρες και τις ώρες, μπορεί προσωρινά να γίνει αυξομειούμενη με το ρευστό στους ιστούς.

Είναι δυνατό, εντούτοις, ότι ένα άτομο μπορεί να επιτύχει μια ανέγερση και masturbate επιτυχώς και να μην είναι σε θέση να επιτύχει μια ανέγερση που θα επέτρεπε σε τον για να έχει μια ικανοποιητική σεξουαλική επαφή.

Στο παρελθόν, θεωρήθηκε μια περίπτωση της υπερβολικής ανικανότητας masturbation. Είναι ένα γεγονός ότι αιτίες masturbation που η λιγότερη ένταση για τα άτομα από τη σεξουαλική επαφή, έτσι είναι πολύ πιθανό ότι ένα άτομο παίρνει ανήσυχο όταν προετοιμάζεται να έρθει σε σεξουαλική επαφή με έναν συνεργάτη.

Ένα άλλο ζήτημα είναι η εκπαίδευσή μας. Αίσθημα ένοχος για πόσο συχνά masturbate μπορέσατε να είστε το πραγματικό ζήτημα για την αρχή μιας στυτικής δυσλειτουργίας. Εάν δοκιμάζετε τις αρνητικές συγκινήσεις σχετικές με τη συχνότητα του masturbation, λιγότερο συχνά μπορεί να λύσει το πρόβλημα.

Πηγή άρθρου: http://www.discoveryarticles.com/authors/3768/Adam-Kalloh

Ετικέττες άρθρου: στυτική ανικανότητα δυσλειτουργίας