Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιό κοινή μορφή της αρθρίτιδας. Έχει επιπτώσεις σε περισσότερους από 20 εκατομμύριο Αμερικανούς σύμφωνα με μερικές εκτιμήσεις. Επειδή η οστεοαρθρίτιδα (OA) είναι πρώτιστα μια εκφυλιστική διαδικασία, η επίπτωση και η επικράτηση αυτής της αναταραχής αναμένονται για να αυξηθούν με το κύμα στις ραγαίες αναπτυσσόμενους μωρών.

Το OA έχει επιπτώσεις στις βάρος-φέρουσες ενώσεις όπως το γόνατο και το ισχίο. Είναι μια ασθένεια του αρθρωτικού χόνδρου, το σκληρό, ελαστικό υλικό που μειώνει τα κινούμενα μέρη των ενώσεων. Το OA είναι ο πιό κοινός λόγος για το ενδεχόμενο συνολικό ισχίο και τη συνολική χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης γονάτων.

Έχει θεωρηθεί ότι η έγκαιρη διάγνωση αυτού του όρου θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει στην προηγούμενη θεραπεία.

Μέχρι σήμερα, η επεξεργασία για την οστεοαρθρίτιδα έχει στραφεί στην ανακούφιση πόνου μόνο. Με αυτό το στόχο τα προφορικά μη-steroidal αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDS) όπως ibuprofen (Motrin), aproxyn (Naprosyn), sulindac (Clinoril), piroxicam (Feldene), nabumetone (Relafen), etodolac (Lodine), (Orudis), meloxicam (Mobic), και celecoxib (Celebrex) έχει χρησιμοποιηθεί με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας.

Μαζί με αυτά τα φάρμακα, τα αναλγητικά φάρμακα όπως (Tylenol), propoxyphene (Darvon), και το tramadol (Ultram) έχει χρησιμοποιηθεί επίσης για να διαχειριστεί τα συμπτώματα.

Άλλες μορφές όπως η φυσική θεραπεία, στηρίγματα, πλευρικές μετζεσόλες σφηνών μέσα στο παπούτσι, arthroscopy (εισάγοντας την ένωση με ένα μικρό τηλεσκόπιο για να αφαιρέσει το χαλασμένο και ασθενή ιστό), τις εγχύσεις glucocorticoid («κορτιζόνη»), και τις εγχύσεις των λιπαντικών, αποκαλούμενες viscosupplements, έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης για να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.

Παρά τη μικτή αποτελεσματικότητα που αυτές οι διάφορες επεξεργασίες είχαν καθόσον τον έλεγχο πόνου, δεν είναι απολύτως επιτυχείς.

Ο λόγος; Ιερό Grail της επεξεργασίας OA επρόκειτο να προσδιορίσει τις επεξεργασίες που μπορούν να επιβραδύνουν και να αντιστρέψουν ενδεχομένως την επιδείνωση χόνδρου.

Αυτό βεβαιώνεται να εντοπίσει τον όρο νωρίς. Μέχρι σήμερα, διαγνωστικές μέθοδοι όπως η απεικόνιση των ακτίνων X και μαγνητικής αντήχησης

(MRI) μην ανιχνεύστε την ασθένεια έως ότου είναι το OA στα προχωρημένα στάδια όταν μπορεί ήδη να είχε εμφανιστεί η κοινή ζημία.

Το Arthroscopy μπορεί να ανιχνεύσει την πρόωρη ασθένεια αλλά δεν είναι πρακτικό λόγω της της εισβολής φύσης της διαδικασίας.

Μια μέθοδος για την πιό έγκαιρη διάγνωση θα μπορούσε να ανοίξει ένα παράθυρο της ευκαιρίας για ή τη μόνιμη ζημία. Τα πρόσφατα στοιχεία προτείνουν ότι τα διαιτητικά συμπληρώματα όπως glucosamine/chondroitin τη δύναμη αποτρέπουν την περαιτέρω κοινή επιδείνωση. Μια πρόσφατη μελέτη που καταδεικνύει μια νέα ιατρική τεχνολογία απεικόνισης μπορεί να παρέχει στους παθολόγους μια ακριβή δοκιμή για την έγκαιρη διάγνωση του OA, επιστήμονες από τη Νέα Υόρκη που αναφέρεται στη 236th εθνική συνεδρίαση της αμερικανικής χημικής κοινωνίας

«Οι μέθοδοί μας έχουν τη δυνατότητα της παροχής των σημαδιών έγκαιρης προειδοποίησης για τις αναταραχές χόνδρου όπως την οστεοαρθρίτιδα, κατά συνέπεια ενδεχομένως να αποφύγει τη χειρουργική επέμβαση και τη φυσική θεραπεία αργότερα,» λέει Alexej Jerschow, Ph.D., το οποίο υπέβαλε έκθεση σχετικά με την έρευνα μαζί με Ravinder Ρ. Regatte, Ph.D.

Προσθέτει, «επίσης, η αποτελεσματικότητα της πρόωρης προληπτικής θεραπείας φαρμάκων μπορεί να αξιολογηθεί καλύτερα με αυτές τις μεθόδους.»

Ο χόνδρος αποτελείται από το κολλαγόνο και proteoglycans. Το Proteoglycans είναι μακριές σειρές των συνδεμένων ζαχαρών και πρωτεΐνες.

Η νέα μέθοδος χρησιμοποιεί μια τροποποιημένη μορφή της απεικόνισης μαγνητικής αντήχησης για να καθορίσει τη συγκέντρωση ενός πολυμερούς σώματος γνωστού ως glycosaminogycan (ΦΙΜΩΜΑ), ένας proteoglycan που κρατά τα μέρη του ύδατος και δίνει στο χόνδρο τις σκληρές, ελαστικές ιδιότητές του. Το ΦΙΜΩΜΑ είναι επίσης αναγνωρισμένη biomarker για την οστεοαρθρίτιδα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, μια χαμηλή συγκέντρωση του ΦΙΜΩΜΑΤΟΣ είναι γνωστή για να συσχετίζει με την αρχή της οστεοαρθρίτιδας και άλλων αναταραχών χόνδρου.

Η διαγνωστική δοκιμή χρησιμοποιεί μια μέθοδο που «κολλά» τα άτομα υδρογόνου που συνδέονται με τα φιμώματα που με τέτοιο τρόπο ώστε τους κάνει να εκπέμψουν ένα σήμα που μπορεί να παρθεί από μια μηχανή MRI για να καθορίσει τη συγκέντρωση του ΦΙΜΏΜΑΤΟΣ και να αξιολογήσει τη θέση χόνδρου.

Το πλεονέκτημα μιας τέτοιας δοκιμής είναι όχι μόνο να ανιχνευθεί το πρόωρο OA αλλά και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των νεώτερων φαρμάκων οστεοαρθρίτιδας ασθένεια-τροποποίησης (DMOADS), τα οποία μελετώνται αυτήν την περίοδο από διάφορες επιχειρήσεις.

Πηγή άρθρου: http://www.discoveryarticles.com/authors/24/Nathan-Wei

Ετικέττες άρθρου: οστεοαρθρίτιδα ανακούφισης αρθρίτιδας διαγνώσεων αρθρίτιδας θεραπείας αρθρίτιδας