Έτσι Παρασκευή αποφάσισα να διευθύνω έξω σε ένα kayaking Σαββατοκύριακο με το φίλο μου Leslie. Αυτό ήταν την πρώτη φορά σε περίπου 8 έτη ότι πήγα πάλι, και είχα έναν ύπνο σφαιρών κάτω από τα αστέρια. Ένα μυθικό Σαββατοκύριακο στη φύση σας κάνει να σκεφτείτε για τη ζωή λίγο, τόσο εδώ είναι μερικά στιγμιότυπα αυτό που περνιέται από το κεφάλι μου στις τελευταίες ημέρες. In particular, έχω σκεφτεί για τους τρόπους ζωής μας στην πόλη και μερικές από τις πλήρες αντίθεση με την εμπειρία αυτού του Σαββατοκύριακου.

Στιγμιότυπο αριθμός 1 πόλεων:
Πέμπτη νύχτα σύνδεσα επάνω με έναν φίλο του ορυχείου που εργάζεται για μια μεγάλη διεθνή τράπεζα στη χρηματοδότηση. Μου έλεγε πώς ο εργοδότης του έστελνε γύρω από μια έρευνα για να ανακαλύψει ποιοι στοιχειώδεις άνθρωποι ξόδευαν το χρόνο επάνω στην εργασία, όλες με σκοπό την αποδοτικότητα και συρρίκνωνε το εργατικό δυναμικό. Στο ενημερωτικό δελτίο υπαλλήλων του διάβασε ότι η επιχείρησή του ήταν υπερήφανη ότι το ετήσιο ποσοστό κύκλου εργασιών μεταξύ των υπαλλήλων είναι τώρα κάτω από 30% (!), και αυτό ήταν μια μεγάλη ιστορία στο ενημερωτικό δελτίο. Αναρωτιόμαστε γιατί ένας κύκλος εργασιών του σχεδόν 1/3 του ολόκληρου προσωπικού σε ένα έτος θα θεωρούταν καλό πράγμα, εξετάζοντας τις δαπάνες στρατολόγησης, κατάρτισης και outplacement καθώς επίσης και τις διασπάσεις που προκαλούνται από ένα εργατικό δυναμικό συνεχώς κύμανσης. Αλλά μερικές ημέρες του έτους η επιχείρησή του δίνει μακριά τους ελεύθερους κώνους παγωτού στους υπαλλήλους τους….

Στιγμιότυπο αριθμός 2 πόλεων:
Leslie και έφυγα για να πάω στη kayaking εξόρμησή μας στις 3 Παρασκευή μ.μ. Αφήσαμε σε της περιφέρειας του κέντρου, ακριβώς βόρεια των 401, σημαντική διαγώνιος-πόλης εθνική οδό του Τορόντου. Μας πήρε για μια μιάμιση ώρα, για να φτάσει στα ανατολικά προάστια του Τορόντου, από για Pickering και μετά κολληθήκαμε στην κυκλοφορία προφυλακτήρας--προφυλακτήρων έως ότου είχα αρκετών και διεύθυνα τους βορράδες σε έναν τοπικό δρόμο όπου τουλάχιστον κινούμαστε μέσα - μεταξύ της παύσης στα κόκκινα φώτα.

Στιγμιότυπο αριθμός 3 πόλεων:
Στο υπαίθριο στρατόπεδο περιπέτειας μίλησα πραγματικά σε έναν άλλο ταξιδιώτη Σαββατοκύριακου που μου είπε ότι εργάστηκε για πολλά έτη για έναν σημαντικό διεθνή κατασκευαστή εγγράφου έως ότου πήρε ανεπίσημα σταματημένος μερικά έτη πριν. Ζούσε και εργαζόταν στο ανατολικό άκρος του Τορόντου. Μετά από την προσωρινή απόλυσή του βρήκε τελικά μια εργασία στο West End του Τορόντου και κατέληξε πιθανώς περίπου 2 ώρες στην κυκλοφορία ώρας κυκλοφοριακής αιχμής σε καθημερινή βάση μεταξύ του σπιτιού του στο ανατολικό άκρος στο νέο εργασιακό χώρο του στο West End του Τορόντου. Λογαριάζει ότι δεν υπάρχει κανένα σημείο στην κίνηση δεδομένου ότι " δεν ξέρει πότε πρόκειται να πάρει σταματημένος πάλι και όπου η επόμενη εργασία του να είναι.

Στιγμιότυπο αριθμός 4 πόλεων:
Αυτό το ίδιο πρόσωπο μου είπε ότι ένας από τους ταξιδιώτες στην ομάδα του προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο κυττάρων της στη μέση της αγριότητας στο νησί πιπών στον ποταμό της Οττάβας. Προσπάθησε ακόμη και να σηκωθεί σε έναν picnic πίνακα και ανύψωσε το τηλέφωνο κυττάρων επάνω στον αέρα για να προσπαθήσει να πάρει την καλύτερη λήψη. Το βρήκε μάλλον γελοίο ότι κάποιος θα πρέπει να κάνει ένα τηλεφώνημα κυττάρων κατά τη διάρκεια μιας δύο ημερών εξόδου Σαββατοκύριακου στη φύση. Υποθέτω ότι πρέπει να συνδεθούμε με καλώδιο όλη την ώρα αυτές τις μέρες.

Αριθμός στιγμιοτύπων πόλεων

5:
Η ζωή επιταχύνει όλων γύρω από μας. Για να συναντήσετε έναν φίλο για τον καφέ χρειάζεστε τώρα τουλάχιστον 3 εβδομάδες ειδοποίησης και οργάνωση ένας διορισμός. Οι άνθρωποι εργάζονται στο Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, πολλοί Καναδοί δεν κατορθώνουν ακόμη και να εκμεταλλευτούν πλήρεις 2 εβδομάδες διακοπών τους δεδομένου ότι δεν μπορούν να πάρουν μακρυά από την εργασία. Μιλούσα σε έναν χρήστη πρόσφατα ποιος εργάζεται για έναν σημαντικό διεθνή λιανοπωλητή. Της ρώτησα γιατί δεν εργάζεται από το σπίτι δεδομένου ότι λαμβάνει όλα τα έγγραφά της ηλεκτρονικά από το κεντρικό γραφείο anyways. Είπε ότι οι άνθρωποι κεντρικών γραφείων ακριβώς δεν εμπιστεύονται τους ανθρώπους που εργάζονται από το σπίτι, έτσι συνεχίζει να περνά 2.5 ώρες ημερησίως στην κυκλοφορία (σε μια καλημέρα, έναν τρόπο περισσότερο κατά τη διάρκεια snowstorm…)

Στιγμιότυπο αριθμός 1 χώρας:
Μετά από να ξεπεράσω την κυκλοφορία ώρας κυκλοφοριακής αιχμής ο φίλος μου και απόλαυσα λεπτομερώς την κίνηση στο ανατολικό Οντάριο, ιδιαίτερα μόλις διευθύναμε βόρεια Belleville στους κυλώντας λόφους, τις προηγούμενες μικροσκοπικές πόλεις χωρών και τα επαρχιακά πάρκα. Σάββατο πρωί ξυπνηθήκαμε από τους mooing ήχους των αγελάδων που ανήγγελλαν το σπάσιμο ημέρας. Οι ήχοι των γρύλων και cicadas γέμισαν τον αέρα στο campground.

Στιγμιότυπο αριθμός 2 χώρας:
Οι εγκαταστάσεις στο rafting στρατόπεδο ποταμών Equinox είναι εξαιρετικά βασικές. Συνειδητοποιούμε ότι μπορούμε να πάρουμε κοντά σε 2 τουαλέτες σε μικροσκοπικούς θαλαμίσκους κοντραπλακέ και 4 ομο-co-ed στάβλους ντους που βρίσκονται σε ένα ξύλινο υπόστεγο. Κοιμόμαστε σε μια σκηνή σε ένα χαλί, ξέχασα το μαξιλάρι μου και δανείζομαι το μίνι-μαξιλάρι της Leslie. Δεν υπάρχει κανένα Διαδίκτυο, κανένα τηλέφωνο κυττάρων, κανένας διορισμός, κανένα φανταχτερό ένδυμα, καμία σύνθεση.

Η χώρα snapshop αριθμεί 3:
Να εξισώσει στο campground. Περίπου 60 λαοί πόλεων αφήνουν έξω το εσωτερικό παιδί τους, να φωνάξουν, παίζοντας μουσική, που έχει τη διασκέδαση. Αυτός είναι τι μοιάζει με πότε οι άνθρωποι πόλεων αφήνουν χαλαρά. Η επόμενη νύχτα είναι πολύ πιό ήρεμη, μετά από μια πλήρη μέρα της κωπηλασίας των δοκών και των kayakers είναι κουρασμένος και το Σάββατο νύχτα ήταν μια πολύ πιό ήμερη υπόθεση.

Στιγμιότυπο αριθμός 4 χώρας:
Κάνω τη συνέντευξή μου με Krista, ο θαρραλέος νέος οικότροφος στο στρατόπεδο ποταμών Equinox. Της ρωτώ εάν θα ήταν δυνατό να δανειστεί ένα από τα ποδήλατα που έκλιναν ενάντια στο υπόστεγο. «Βέβαιος», λέει, «ακριβώς οι οδηγίες, το ποδήλατό μου είναι ασημένιος-χρωματισμένη. Ακριβώς επιλογή αυτό όποτε αισθάνεστε όπως την». Δεν βλέπετε αυτήν την βολική γενναιοδωρία στην πόλη.

Στιγμιότυπο αριθμός 5 χώρας:
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, Krista μου λέει ότι διάφοροι συνάδελφοι οδηγών rafting/kayaking της ζουν στις σκηνές, σε ένα σπίτι δέντρων ή σε μια cobbled-μαζί καλύβα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα πηγαίνουν μακριά να διδάξουν τα αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα, θέατρο μελέτης, να διδάξουν να κάνουν σκι ή εγκαταστάσεων τα δέντρα και να κάνουν τη δενδροκηποκομία την άνοιξη. Το Krista αναφέρει μια βασική φράση αρκετές φορές: «Καταπλήσσει πώς λίγα που πρέπει να ζήσετε.» Και αυτό το morcel της φρόνησης προέρχεται από μια ηλικιωμένη γυναίκα 25-έτους! Οι οδηγοί είναι νέοι ενήλικοι που συνυπάρχουν χωρίς πολλή δομή, πολύ λίγοι κανόνες, και έχουν ακριβώς τη διασκέδαση κάνοντας τον αθλητισμό που αγαπούν και αλληλεπιδρώντας με τους χρήστες. Και κάπως κατορθώνουν να ταΐσουν τους χρήστες και να τους πάρουν ακίνδυνα κάτω από τον ποταμό. Καθένας, οι οδηγοί και οι χρήστες, αισθάνονται όπως ένα παιδί ..... πάλι

Σας κάνει να σκεφτείτε, όχι;

Πηγή άρθρου: http://www.discoveryarticles.com/authors/483/Susanne-Pacher

Ετικέττες άρθρου: Νησί πιπών ποταμών της Οττάβας Οττάβα ταξιδιού