De het leren kromme in productie het plaatsen is een concept dat eerst in de luchtvaartindustrie tijdens de jaren '20 werd geïntroduceerdt.

Het werd ontwikkeld om de tijd te analyseren die zich wordt gevergd om van de beginfase van productie te bewegen, waar het werk, aan een efficiëntere fase langzamer en minder efficiënt is, zodra de productie reeds lang gevestigd is.

Duidelijk, is het begrip van een het leren kromme relevant in chirurgie. Wanneer het ontwikkelen van de nieuwe dienst, of het introduceren van een nieuwe techniek, zal er een fase zijn wanneer de chirurg slechts een kleine hoeveelheid ervaring in die procedure heeft.

Het begrip van deze het leren kromme is zeer belangrijk om risico's voor patiënten te minimaliseren, maar tezelfdertijd sta voor de ontwikkeling van de nieuwe diensten toe. De het leren kromme laat ons toe om de introductie van een nieuwe procedure die in vroege `te verdelen omhoog' stadium en de recentere `productie' fase ramping.

In vroege `die omhoog' fase ramping, zouden de maatregelen zoals hoede en gevalmengeling met lage risico's moeten worden geïntroduceerdf om ongunstige resultaten voor patiënten te minimaliseren. Zodra de chirurg hun het leren kromme voltooit en in de `productiefase het' is risico voor patiënten zal minimaal zijn.

Nochtans, is de het leren kromme niet zo effectief toegepast op chirurgie aangezien het potentieel zou kunnen zijn.

De het leren kromme wordt over het algemeen gemeten in termen van werkende tijd. Terwijl dit een eenvoudige variabele is, die in termen van de planning van theatertijd waardevol is, is het van weinig betekenis voor patiënten in termen van klinische resultaten. Eveneens, is het hoogst subjectief en kan worden gemanipuleerd.

Ik trachtte het gebruik van extra variabelen in een studie van de gegevens van M. Alan Doherty, van Prostate Kliniek en de Koningin Elizabeth Hospital van Birmingham in Birmingham te onderzoeken.

M. Doherty is één van een klein aantal chirurgen in het UK dat laparoscopic prostatectomies onderneemt. Ik benaderde M. Doherty omdat hij een groot aantal deze complexe, gespecialiseerde procedures heeft uitgevoerd en hij heeft uitgebreid, gecontroleerd

gegevensbestand van alle patiënten' resultaten.

Mijn analyse was van eerste 300 laparoscopic prostatectomies die door M. Doherty tussen Juni 2003 en Juni 2006 wordt uitgevoerd.

Ik introduceerde twee nieuwe variabelen naast werkende tijd. Een zeer nauwkeurige meting van postoperatieve PSA werd gebruikt, samen met positieve marges.
De positieve marges is de termijn die wordt gebruikt om om het even welk bewijsmateriaal van kwaadaardige cellen bij de rand van de verwijderde voorstanderklier te beschrijven. Dit zou een risico van sommige tumorcellen voorstellen die op het chirurgische gebied blijven.

Beide variabelen zijn klinisch relevant en kunnen worden aangepast of niet worden gemanipuleerd.

Ik gebruikte wat Statistische Grafieken van de Procesbeheersing (SPC) genoemd geworden is om deze variabelen te beoordelen. De SPC- grafieken zijn liga geen lijsten - zij rangschikken één chirurg niet tegen een andere.

In plaats daarvan, stellen zij de grenzen van verwachte normen op, die voor risicoaanpassing en enige gevalvariatie toestaan.

De analyse toonde aan dat in termen van werkende tijden, M. Doherty zich van omhoog het ramping van stadium aan productiestadium na de 28ste patiënt bewoog.

De overgang was bij de 30ste patiënt in termen van uPSA (Ultra-sensitive PSA) en tweeëndertigste voor positieve marges.

De analyse toont ook aan dat de het leren kromme geen eenvoudig proces in twee fasen is, maar dat het leren door praktijk verdergaat.

Er zijn niet één het leren kromme, maar verscheidene, waarafhankelijk van de variabele wordt gemeten.

De gegevens van M. Doherty's tonen hij binnen aanvaardbare normen tijdens zijn het leren kromme van de eerste 30 gevallen was. Tijdens de verdere 270 gevallen, overschreed M. Doherty aanvaardbare normen.

Om deze studie in een bredere tekst te plaatsen, toont het aan hoe de SPC- grafieken kunnen worden gebruikt om een verscheidenheid van metingen van de het leren kromme in kaart te brengen.

Het biedt een strenger model voor bestuur, met het potentieel voor het uitgeven van een vroege waarschuwing aan als de normen onder aanvaardbare grenzen vallen, en verstrekt een veel zinvollere beoordeling van klinische resultaten om zowel de patiënt als de chirurg te informeren. In dit verband, zijn zij nuttig om zowel de het leren kromme als de aan de gang zijnde prestaties van de chirurg te controleren.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/7480/Dr-Richard-Viney

De Markeringen van het artikel: Prostate kanker van Prostatectomy van Laparoscopic