Aangezien wij verouderen, verliezen onze sensorische systemen geleidelijk aan hun scherpte. Omdat onze hersenen een minimale hoeveelheid input om waakzaam en goed werkend vereisen te blijven, zet het sensorische verlies voor oudere volwassenen hen op risico voor sensorische ontbering. Strenge sensorische impairments, zoals in visie of hoorzitting, kunnen in gedrag resulteren gelijkend op zwakzinnigheid en psychose, zoals verhoogde desoriëntatie en verwarring. De toegevoegde beperkingen, zoals beperking aan bed of een geri-Stoel, verhoogt dit risico. Met niets om de passage van tijd te tonen, of veranderingen in het milieu, kan de sensorische arme persoon tot herhaald probleemgedrag (het uitroepen, het chanting, het ritmische verpletteren/het schommelen) als poging zijn toevlucht nemen om de betekenis van ontbering te verminderen en interne stimulatie/sensaties tot stand te brengen.

Dit artikel is eerste in een reeks van drie artikel dat bespreken prominent sensorisch verandering dat het verouderen begeleidt, en nadenkt noodzakelijk gedrags aanpassing of aanpassing die door professionele, paraprofessional, en familiecaregivers zou moeten worden gemaakt die met oudere volwassenen in wisselwerking staan. Hoewel de medische voorwaarden niet diepgaand worden herzien, het doel van dit artikel is veel van het gedragsgezondheidsinzicht, de principes, en de benaderingen te introduceren dat onze caregiving rollen zouden moeten beïnvloeden. Dit artikel richt van de leeftijd afhankelijke visuele veranderingen.

VERANDERINGEN IN VISIE DIE HET VEROUDEREN BEGELEIDEN

A. De veranderingen in visie die het verouderen begeleiden omvatten:

1. Een verlies van elasticiteit van de lens; dit betekent de persoon niet meer om zich aan veranderingen in verlichtingsvoorwaarden kan te concentreren of aan te passen. (Beginnend in onze jaren '40, zijn de glazen nodig om fijne af:drukken te zien). Het betekent ook de oudere persoon zich aan plotselinge veranderingen in verlichting niet kan aanpassen, resulterend in uneasiness wanneer het verlaten van een heldere ruimte om donkere hallway in te gaan, of het vinden van zetels in dark in recreatieruimten, of theater. Gaan in de omgekeerde richting kan even moeilijk zijn: van een donkere ruimte aan een helder gebied.
2. Verminderde leerlingsgrootte; het licht dat de retina bereikt wordt verminderd, vereisend meer licht om te zien. Dit resulteert in de behoefte aan verlichting 3x aan 4x welke jongere mensen moeten duidelijk zien
3. Een verlies van transparantie; met leeftijd, zijn er het vergelen van de lens in de ogen, makend rassendiscriminatie moeilijker, vooral blauw en groen. De warmere kleuren, zoals rood en geel zijn waargenomen best, verklarend waarom de heldere kleuren de voorkeur hebben.
4. Meer gevoeligheid aan glans, en langere tijd zijn nodig om van de gevolgen van glans terug te krijgen;
5. De ziekten van het oog en wanorde, zoals cataracten die het betrekken van de lens veroorzaken; glaucoom, als gevolg van verhoogde druk die van vloeistoffen in het oog, de optische zenuw beschadigt en visie schaadt. Het glaucoom, aantal één oorzaak van blindheid in de V.S., in geavanceerde stadia resulteert in gele halo's rond beelden. Macular degeneratie kan voorkomen, waar de visie vervormd is, en de beelden lijken verschillende grootte of verschillende vormen, en missen een centraal element. De visuele wanorde kan secundair zijn om te strijken, waarin het oog het beeld kan zien maar de hersenen kunnen de beelden interpreteren niet. De diabetes kan in onderbroken bloedstroom aan de retina resulteren, veroorzakend diabetesretinopathy en een verlies van visie, en blindheid, in extreme gevallen.

B. Wat zijn de gevolgen van visueel verlies voor de oudere volwassene?

1. Een verhoogd gebiedsdeel op anderen;
2.

Een scherp verminderde levenskwaliteit (veranderingen in activiteiten in dagelijks het leven en instrumentale activiteiten van dagelijks het leven, verminderde aansluting met buitenwereld);
3. En, een fearfulness en een verminderde tendens aan onderneming buiten.

C. Wat zijn de gevolgen van visieveranderingen voor krankzinnige bejaarden?

1. Met de verliezen in visuele scherpte, worden andere problemen in het cognitieve functioneren verhoogd, zoals moeilijkheid verwerkend onbekende gezichten en montages;
2. Omdat de persoon met zwakzinnigheid reeds moeilijkheid lerend nieuw gedrag heeft, kan hij of zij minder nieuwe gewoonten leren om de visuele verliezen te compenseren die (b.v., visuele hulp leren te gebruiken om kledingstukken of ander bezit te identificeren;
3. Er zal waarschijnlijk een verhoogde desoriëntatie en een verwarring zijn, aangezien het onderzoek naar structuur en externe richtsnoeren wordt gespannen.

PRINCIPES VOOR CAREGIVERS

De volgende principes zijn op het caregiving van benaderingen met oudere volwassenen van toepassing die sensorische functie hebben verminderd. De verhoogde gevoeligheid en het inzicht aan de behoeften van deze individuen verbeteren hun levenskwaliteit en verbeteren onze doeltreffendheid:

1. Neem het gedrag van de persoon waar, en zoek richtsnoeren en tekens van pijn of ongemak;
2. Help het persoonswerk door het emotionele effect van de sensorische veranderingen, die uitdrukking, goedkeuring, en steun van de zorg en de droefheid toestaan die deze verliezen begeleiden;
3. Probeer niet om unpleasantness te bevestigen; de goedkeuring en de steun gaan een langere manier naar het helen dan een snelle moeilijke situatie of een neerbuigende houding;
4. Verminder bovenmatige onbekwaamheid door te maximaliseren wat die nog, zoals juiste oogglasvoorschriften, of goed werkende hoorapparaten functioneert verlaten wordt;
5. Overweeg assistive apparaten (telefoonversterkers, grote handboeken, hoofdtelefoons, en het Instituut van Braille voor een verscheidenheid van nuttige visuele hulp).

Benaderingen voor impairments in visie:

1. Richt de persoon alvorens u hem raakt of haar, zich identificeert, hem liet of haar weten wanneer u weggaat, normaal spreekt en niet schreeuwt;
2. Beschrijf zijn of haar omgeving helpen de persoon oriënteren en vertrouwd maken aan het milieu, hem of haar plaats van bezittingen vertellen, en als de dingen zijn bewogen;
3. Het gebruik zoveel mogelijk contrast, b.v., rode voorwerpen op witte achtergrond is beter dan zwart op een grijze achtergrond, of blauw op groene achtergrond, (overweeg schakelaarplaten op muren, toothbrushes, kammen);
4. Vermijd bewegend snel van een heldere ruimte aan een verdonkerde ruimte, of v.v. zorgt ervoor de persoon met gezichtsstoornissen de tijd voor de leerlingen om aan de veranderingen in verlichting vergt aan te passen;
5. Introduceer me telkens als u in contact met de persoon komt, en verklaar wat u gaat doen omdat er geen visuele richtsnoeren zijn;
6. Hulp om anderen in hun milieu met gekleurde kleding, naammarkeringen met grote af:drukken, enz. te identificeren.
7. De schone oogglazen regelmatig, verstrekken adequate verlichting, en vermijden glans;
8. Verstrek nachtlichten, en schik meubilair in het milieu voor veiligheid en gemak van mobiliteit.

Zelfs met het normale verouderen, is functioneren van onze vijf betekenissen niet als het was toen wij jongere volwassenen waren. Dit artikel aanbiedt caregivers die werken met met gezichtsstoornissen oud volwassene sommige inzicht in speciaal behoefte en aanpassing dat zal draaien onplezierige, frustrerende situaties in meer het geven, nuttige, en gevoelige interactie. Door deze gedragsbenaderingen in de levering van de gezondheidszorg met oudere volwassenen te integreren, kunnen wij het beheer van deze voorwaarden gunstig beïnvloeden.

De Gezondheidszorg van het Concept van het auteursrecht 2008, LLC

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/6713/Joseph-Casciani

De Markeringen van het artikel: sensorisch verlies in het verouderen caregiver daling van de het verliesleeftijd van benaderingen de gedragsbenaderingen visuele