Op dit ogenblik heb ik één zeer moody kind. Het is schoolvakantie en de jonge geitjes zijn zeurderig me om op de computer te gaan. Dat is fijn, slechts zijn er vier van hen en slechts één computer. Niet alleen dat, maar ik mijn computer voor mijn werk elke dag nodig heb. Niettemin bombarderen de kinderen me want de computer aanzet.

Ik wens dit ik meer dan één computer in het huis had maar ik niet. Eigenlijk, ben ik tijdens op dit ogenblik het kopen van één maar de jonge geitjes zullen enkel op een paar meer weken moeten wachten. Niet gelukkig!

Ik had de drie jongens verlaten om uit vandaag te sorteren en te organiseren wie wanneer zou gaan. Ik gaf hen overvloed van tijd, maar toen ik hen definitief vijf minieme waarschuwing gaf was het, „oh, hij kreeg meer tijd dan me. Ik kreeg geen juiste draai. Het is niet eerlijk. Ik ga en u kunt niet me“ tegenhouden.

Het vriendelijk van gemaakt me wens dat ik het geven van hen een draai niet had gehinderd aangezien zij schenen om het allen rond te draaien en het terug te werpen op me. Iedereen scheen om boos met me omhoog te beëindigen. Ga nu cijfer! Ik liet hen mijn computer gebruiken, alhoewel ik het werkelijk voor mij en nodig had om hun appreciatie de jonge geitjes te tonen al eind omhoog boos met me.

Eigenlijk, op dit ogenblik heb ik slechts één zoon boos met me. Hij is in zijn slaapkamer geweest die twintig minuten sulking of zo. Hij kwam eens uit, stormde over aan zijn broer, opnam een hoogtepunt van de wasmand van kleren dat zijn broer net van de lijn had ingekocht, en wierp de was helemaal over de vloer alvorens terug in zijn slaapkamer te stormen. Hmmm… wat over dat? te doen?

Ik gaf hem een paar notulen dan ging in zijn slaapkamer zien of wilde hij spreken. Opnieuw werd ik ontmoet het debatteren en gebrek aan conformiteit zodat ging ik het weten terug dat hij niet om over om het even wat bereid was te spreken. Ik ging terug aan

mijn ruimte en geregistreerd op de computer om mijn dagelijks artikel te schrijven en gerealiseerd dat ik een groot gevallenanalyserecht infront van me had. Zo begon ik over Kieren en zijn kleine fiasco te schrijven.

Een paar afgelopen notulen en Kieren kwamen in de slaapkamer en zeiden aan me, „Mum, vertellen me wanneer u van de computer krijgt omdat ik wil gaan op“. Dan opnieuw ging hij weg. Dit is hoogst ongebruikelijk voor Kieren om op deze wijze te handelen, niettemin te hoeven hij niet denken dat hij met dit soort gedrag kan weggaan.

Ik ga niet gaan achtervolgend hem opnieuw om hem te vertellen dat hij een gevolg heeft. Maar wanneer hij aan me opnieuw vanavond (en geloof me, hij zal) komt, zal ik aan hem zeggen, „u zult niet op de computer vanavond wegens uw ongepast gedrag“ gaan.

Ik kan hem gelukkig dwingen niet om te zijn over niet het krijgen van langer ga (ja, werd hij gaat, was hij enkel niet gelukkig met de lengte van gaat). Alle kan ik doen aangezien de ouder afdwingt het juiste gevolg voor het gedrag is. En dat is de sleutel aan het leiden van behvaior van een kind. Verenigbaar ben met uw gevolgen.

Als een kind naughty is vereisen zij een gevolg van het te leren. U doet hen eigenlijk een gunst wanneer u hen disciplineert. Ik weet zij het niet altijd tegelijkertijd waarderen. Maar in het leven zullen zij u later voor het danken, kunt u van dat zeker zijn.

Zo, jammer genoeg heeft Kieren zijn gans vanavond gekookt. Het dwaze ding is, als hij dingen had behandeld verschillend het resultaat verschillend zou geweest zijn. Nu moet hij lijden om te realiseren dat zijn gedrag niet aanvaardbaar in mijn huishouden was. En hopelijk zal dat nooit opnieuw gebeuren. Als het moest opnieuw gebeuren, zou het gevolg groter moeten zijn om hem aan te tonen dat ik zaken bedoel.

De ouders, worden geïnspireerdz in uw het parenting en weten dat wanneer u uw kind een consequece geeft u hen een reusachtige gunst doet.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/6768/Kim-Patrick

De Markeringen van het artikel: kind van het gevolgen moody kind met straf van de houdings de slechte houding voor kind