De exoteric Kerk onderwijst dat zij die in de man Jesus geloven eventuate in de fysieke verrijzenis van hun rottende vlees of beenderen bij de dag van rekening. Wij allen zouden erven of zouden eerder in het koninkrijk van de God binnengaan, als wij zouden en geloof aan de dogma's geven uitvoeren zouden die door het priesterschap worden uitgevonden. Het is een medelijden dat de mens in dergelijke fantasievolle ideeën zou geloven, vooral wanneer St. Paul zelf dat verklaart,

het „vlees en het bloed kunnen niet het koninkrijk van God erven, noch erft bederfelijk onsterfelijk.“ (Cor van I 15:50)

Met het bovengenoemde vers zoals representatief voor Waarheid, is één bij de overtuiging van Tertullian (circa 190 ADVERTENTIE) benieuwd, een vroege kerkleider, dat iedereen wie de verrijzenis van het vlees ontkent een afvallig is. Klaarblijkelijk, zelfs in die vroege dagen van Christendom, onwaarheden en teleurstellingen, die de Meester van Christus (van wie wij allen gepaste eerbied) eren en zouden moeten betalen die en tegengesteld als demonische principes niet wordt erkend, kroop in de portalen van de Kerk. Het echte geheim van verrijzenis, van etherealization van de fysieke vorm, werd in het geheim overgebracht, en stil aan die weinigen wie waardig waren, hen die de heilige wetenschap „konden dragen“.

De redding, van een esoterisch standpunt, is gelijkaardig aan welke Hindoese filosofievraag „moksha,“ „mukti,“ „kaivalya,“ of de vertrouwde westerse termijn, „Bevrijding“--bevrijding van het wiel van geboorte en wedergeboorte, of reïncarnatie, en onwetendheid. De boeddhisten bekijken „blazen-uit“ redding als bereiken van Nirvana, van het valse ego, dat in vrijheid van zijn tijdelijk verblijf in de lagere gebieden resulteert. Hij die zulk een staat bereikt is een Arhat, of een „Kind van God.“

Avatara Piscean verklaarde dat de Waarheid ons zal vrijgeven. Wat is deze vrijheid? Wij zijn vertrouwd allen met de sociale en politieke vrijheden: de vrijheid van toespraak, de vrijheid van verering, de vrijheid te assembleren, en de persvrijheid. Er zijn esoterische vrijheden onze toewijding waaraan, en toepassing van Waarheid op ons, zoals zouden vertonen:

Vrijheid van afgelopen karma; van onwetendheid en vleselijke wensen die tot nieuwe karma leiden.

Vrijheid van pijn, het lijden, bederf, en dood.

De vrijheid van beperkt van de vijf betekenissen.

Vrijheid van fysieke beperking.

Vrijheid van dodelijke uitdrukkingen.

Vrijheid van zelf-Onwetendheid, vrees, en bijgeloof.

Vrijheid kennis en wijsheid direct van God te verwerven.

Vrijheid Almachtig op onze eigen manier direct te aanbidden.

De vrijheid is de gift van God aan de mens. Het is man voorrecht om het te eisen. De essentie van ware vrijheid kan als bevoegdheid worden uitgedrukt om op het beeld van de God te wijzen, enkel aangezien wij zo werden gecreÃërd.

Het metselwerk symboliseert dodelijke beperkingen in hun riten met het Slepen van de Kabel. De verbreking van de Kabel bevrijdt de mens om de lonen van de Meester in de hogere koninkrijken te verdienen. De vrijheid, in een geestelijke betekenis, impliceert man vermogen van het ontvangen van heilige kerkgemeenschap van Monad, zijn „Vader in Hemel.“ Dit is geïllustreerdr in de allegorie van de drie personages in Ontstaan: Partij, Abraham, en Melchizedek. De partijen vertegenwoordigt het persoonlijke bewustzijn dat, volgens één sectie van het verhaal gevangen wordt gehouden, door slechte koningen die vleselijke gedachten en lagere impulsen van de dierlijke instincten vertegenwoordigen. Abraham, of Hogere Zelf komen aan de redding, en als bemiddelaar tussen hoger en vermindert, aanbiedingentienden in de vorm van geestelijke voeding--getransmuteerde energieën--aan Melchizedek, die Monad, de Goddelijke Vonk binnen de mens verpersoonlijkt. Melchizedek, beurtelings, biedt aan Abraham zijn geestelijke kracht en substantie aan die door brood en wijn wordt vertegenwoordigd. Beknopt, is dit de esoterische werkelijkheid van de Heilige kerkgemeenschap, het Avondmaal, dat in de microkosmos voorkomt.

Beëindig dit onderwerp met een eenvoudig citaat van het Nieuwe Testament dat van ons thema van redding door persoonlijke inspanning door deze pagina's een weerspiegeling vormt:

„. werk uw eigen redding met vrees en het beven uit.“ (2:12 Phil)


Het esoterische Concept God

Bepaalde takken van Orthodox Christendom hebben ongebruikelijke concepten betreffende God--hij wordt beschouwd zoals hebbend menselijke vorm (omdat de God de mens in zijn beeld) creÃërde met een drievoudige persoonlijkheid, en met een sterk mannelijk overwicht; De christenen beschouwen hem zoals zijnd in hemel of zelfs ergens in de wolken. Ongeacht het zijn de zoon, wordt Jesus ook beschouwd vanaf het zijn één en het zelfde als de uiteindelijke God, zelfs in aanwezigheid van zijn eigen toelating dat hij niet Absoluut is:

„.

. Verily, verily, zeg ik unto u, kan de Zoon niets van zich doen, maar welk hij seeth de Vader: voor welke dingen soever hij doeth, deze ook doeth de Zoon eveneens. (John: 5: 19)

„. Mijn God, mijn God, waarom hast thou achtergelaten me?“ (Mark15: 34)

Betreffende de aard van God, is het Oude Testament, wanneer letterlijk genomen, vrij schokkend aan geestelijke gevoeligheden:

De god is een leugenaar want hij Adam en Vooravond vertelde dat zij na het eten van het fruit van de Boom van Kennis zouden sterven die niet later na hun indigestie van het fruit voorkwam: „Maar van de boom van de kennis van goed en kwaad, thou shalt om te eten niet van het: voor in de dag dat thou het meest eatest daarvan thou shalt zeker.“ sterft (Gen: 2: 17)

De god is een bedrieger want hij Mozes vertelde dat zijn naamJehovah niet aan Abraham werd gekend en toch riep de Patriarch een bepaalde plaats Jehovah -jehovah-jireh om hem te eren: „En ik leek unto Abraham, unto Isaac, en unto Jacob, door de Almachtige naam van God, maar door mijn naam was de JEHOVAH I niet die aan hen.“ wordt gekend (Ex 6:3) „en Abraham riep de naam van die plaats Jehovah -jehovah-jireh: zoals het aan deze dag wordt gezegd, in het onderstel van LORD zal het worden gezien.“ (Gen 22:14)

De god heeft menselijke broosheid en tekortkomingen. Hij wordt afgebeeld als een tyran die die straft die hem haten; hij is verondersteld om een jaloerse God en een megalomaniac te zijn die onze bewondering vereist zodat zijn ego kan worden tevredengesteld: „Thou shalt niet buigt onderaan thyself aan hen, noch dient hen: voor I LORD thy God am een jaloerse God, die de onrechtvaardigheid van de vaders bezoekt op kinderenunto het derde en van de vierde generatie van hen dat haat me.“ (Ex 20:5) „want thou shalt geen andere god aanbidt: voor LORD, de van wie naam Jaloers is, is een jaloerse God.“ (Ex 34:14)

De god is verward af en toe en niet alwetend of alle-kennend: „En bovengenoemde LORD, zal ik van Abraham dat ding verbergen dat ik.“ (Gen18: 17) „en LORD God riep unto Adam, en zei unto hem, waar kunst thou?“ (Gen 3:9) „en hij zei, Who vertelde thee die naakt thou wast? Hast thou gegeten van de boom, waarvan ik thee beval die thou het meest shouldest niet eten?“ (Gen: 3: 11) „en LORD zei unto Cain, waar Abel thy broer?“ is (Gen: 4: 9).

De god is ook vatbaar voor woedeaanvallen en toorn: „En LORD schoot hen uit hun land in woede, en in toorn, en in grote verontwaardiging wortel, en goot hen in een ander land, aangezien het deze dag.“ is (Deu: 29: 28) „niettegenstaande LORD die niet van de wreedheid van zijn grote toorn wordt gedraaid, waarmee zijn woede tegen Judah werd ontstoken, wegens alle provocaties dat Manasseh hem.“ withal had veroorzaakt (2 23:26 van Koningen)

De god is ook gedeeltelijk en geeft die aan bevoorrechting: „. saith LORD: maar toch hield ik van Jacob, en ik haatte Esau, en legde zijn bergen en zijn erfenisafval voor de draken van de wildernis.“ (Mal1: 2,3)

Er zijn veel meer weerzinwekkende afbeeldingen van God--bovengenoemd zou moeten zijn genoeg om één denkend te krijgen. Het, echter, stelt tevreden om te weten dat deze beschrijvingen van God niet letterlijk moeten worden genomen en een diepere, symbolical betekenis hebben in bijlage aan hen. Minstens één Rabijn zei dat de meer inconsistentie vinden wij in Torah en Talmud, diepgaander en symbolical hun betekenis.

Het ware esoterische concept God moet niet dat flagrant in scriptures wordt geschreven worden gevonden. De Jehovah of Yahweh zijn niet de God die door Jesus als de Absolute God, en niet zeker als zijn „Vader.“ wordt erkend Het ware onderwijs betreffende deze kwestie kan in Qabalah, in de geheime, mystieke mondelinge traditie van de Rabijnen worden gevonden.

De esoterische Christenen weten dat de God, het Leven en Liefde Licht is; die God is immanent, evenals transcendent in zijn manifestaties. Die met gnosis zijn zich ervan bewust dat de God alwetend, almachtig, en alomtegenwoordig is, en dat er niets zijn die de Bron beperken of kan beperken. Het Opperste Zijn is Ongeboren, Uncreated, Niet gevormd. De god is niet overal, maar „overal“ is binnen het unlimitless zijn van. Filosofisch, is dit de cirkel de waarvan omtrek overal is maar het waarvan centrum nergens is; of het wiens centrum overal is maar de van wie omtrek nergens is. Oneindig en Eeuwig, ooit-bestaand, ooit-bewust, ooit-zalig--dit is Almachtig die geen woorden kunnen geschikt beschrijven of de mening begrijpt totaal.


Conclusie

Er zijn veel geheimen in de Bijbel, en zelfs nog meer geheimen in leven niet dat in Heilig Heilige Schrift wordt het besproken. Wanneer één meer een geestelijk bewustzijn van de ware inhoud van de geopenbaarde tribune van de Bijbel verwerft--dit is de esoterische kant die het kind van God in zijn bewustzijn hen als juwelen in het Koninkrijk van God binnen zijn eigen bewustzijn zou zou begrijpen en maken. Mei iedereen wie dit document lezen streeft ernaar om dit mystieke bewustzijn te verwerven en de diepere betekenissen te sonderen die voor weinigen worden bedoeld--weinigen worden niet gekozen, verkiezen zij worden gekozen.

Auteursrecht © 2006 Luxamore

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/8471/Leonard-Lee

De Markeringen van het artikel: van de de inhoudsuitgever van artikelartikelen de informatie van de e-zinee-zine