In eind 2006 toonde de economie indicatoren dat gericht aan een opdoemende hypotheekcrisis die uiteindelijk de stroom van zaken in de secundaire markt zou onderbreken. De investeerders, die aan de stroom van geld essentieel zijn, negeerden fundamenteel de waarschuwingsseinen maar begonnen voorzichtiger handel drijvend. Wat zij negeerden was het „perfecte onweer“ aangezien het op onze secundaire hypotheekmarkt betrekking heeft. De uitbarsting van de huisvestingsbel, sub-eerste leningen begon aanpassend, investeerders tegengehouden handel, en de hypotheekbedrijven werden verlaten houdend hypotheken die niet waard waren wat zij voor hen betaalden.

Een bijproduct van de huisvestingsboom was een verslaving aan krediet dat grotendeels door de toenemende gelijkheid in onze huizen wordt gefinancierd. Een groot gedeelte van onze economie werd diep geïnvesteerdd in deze boom. De ketting van de industrieën die van en geholpen de boom profiteerde verspreiden is eindeloos: bouwers, onroerende goederenmakelaars, investeerders, schatters, landmeters, verfopslag, de ketens van de huislevering, timmerhoutbedrijven, op de markt brengende bedrijven, architecten en natuurlijk hypotheekbedrijven. In een financieel spel van muzikale stoelen was het de hypotheekbedrijven die de verlaten status waren.

De hypotheekbedrijven, die door hun eigen hebzucht en een economie van brandstof worden voorzien die de ononderbroken stroom van goederen en de diensten, uitgevonden nieuwe manieren eist „om geld“ naar een groter segment van het publiek te verplaatsen. Aangezien de concurrentie tussen banken steeg, werden de nieuwe het lenen producten uitgevonden om een groter aandeel van deze markt te vangen tot zij leningen aan iedereen fundamenteel uitdelend waren wie kon vertroebelen een spiegel. De banken, die een eindeloze levering van geld via hun investeerders op Wall Street hadden, verkochten de leningen voor een winst slechts aan herladen om het opnieuw te doen. Het probleem was dat deze leningen tijd-bommen met korte zekeringen tikten, elk afhankelijk van toenemende huiswaarden.

Zoals we allen weten heeft dat schip gevaren, schuifelt het verlaten van onze economie binnen in zijn kielzog. Het probleem dat wij worden geconfronteerd met is niet „wie moet beschuldigen“, maar eerder, wie het kan bevestigen. Het duidelijkste antwoord is onze wetgevende groep

en de bankwereld. Jammer genoeg, zij die met de terugwinning worden geïmpliceerdm hebben of een politiek programma of proberen enkel op zee te blijven maar het is het publiek dat lijdt. De schrijvers in Lendfast.com, een nationaal de dienstenbedrijf van de huislening, zijn op de proppen gekomen met wat zij vinden de drie belangrijke redenen zijn wij niet de huidige hypotheekcrisis kunnen oplossen:

1) Politiek - in een verkiezingsjaar, is geen van beide kant gewillig toestaat een standpunt dat de overkant kon misschien toestaan om overwinning te eisen in het oplossen van de crisis. De „het kibbelen“ benadering van het overgaan van de wetgeving staat elke partij toe om overwinning op het lokale nieuws te eisen; nochtans is het „lokale nieuws“ in een verkiezingsjaar nu het nationale nieuws. Als een rekening wordt overgegaan, zal het waarschijnlijk ondoeltreffend zijn en zal in de toekomst door de gerechtelijke tak moeten worden opnieuw bezocht.

2) Lobbyisten - de Wetgevers zijn verondersteld om hun constituenten te vertegenwoordigen, ondertussen vertegenwoordigen de lobbyisten de bankwereld. Werp miljoenen dollars in de vergelijking en een hand-hoogtepunt van vertegenwoordigers dat landelijke werktijd de hypotheek en de kansen om echte hulp voor „gemiddelde Joe“ te krijgen of weg onmogelijk of oud zijn.

3) „Baby met het bad-Water“ - het is bijna bepaald dat een rekening dit jaar zal overgaan, en zoals vroeger vermeld het waarschijnlijk of een over-geregelde nachtmerrie ondoeltreffend zal zijn. Het is politiek geschikt om de „gewetenloze“ geldschieters te straffen door verordeningen af te dwingen die goed op papier klinken. Nochtans, als de meeste mensen, werd de omvang van de kennis van de meeste wetgevers van de hypotheekindustrie geleerd bij de sluitende lijst. Het is stomp om verordeningen over te gaan die banken van het lenen van geld tot zeer communautair zij proberen te helpen beperken.

Amerika moet deze crisis oplossen door onze vertegenwoordigers in Washington te houden verantwoordelijk voor hun acties of gebrek aan acties. Er is één voordeel aan het verkiezingsjaar, en dat is wij krijgt te stemmen. Wij kunnen de „babys met het bad-water“ weggooien eveneens. Als u echte verandering wilt kijk afgelopen Democraten of Republikeinen en stem voor de beste kandidaat om u te helpen.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/5873/Aubrey-Clark

De Markeringen van het artikel: het effect van de de hypotheekcrisis van de hypotheekcrisis subprime van de de crisis sub eerste hypotheek c van de subprimehypotheek