De doctrine van „Heuvels en van Randen“ biedt bescherming aan personen in controle van bezit waarbij een misstap en een daling op ijs of sneeuw voorkomen. Nochtans, bestaat er verwarring in verband met de toepasselijkheid van deze defensie, die slechts beschikbaar is wanneer de daling door een natuurlijke accumulatie van ijs of sneeuw wordt veroorzaakt.

Instructie 7.04 van de Jury van Pennsylvania verklaart Standaard Burgerlijke, met een adellijke titel Eigenaar/de Plicht van de Bewoner van Zorg (Ijs of Sneeuw op de Grenzende aan Openbare Oppervlakte van de Stoep of het Lopen) het volgende:

in bezit van land wordt vereist om ijs en sneeuw te verwijderen die op openbaar heeft geaccumuleerd [stoep] [het lopen oppervlakte] grenzend aan zijn of haar bezit binnen een redelijke tijd nadat hij of zij op bericht is dat een gevaarlijke voorwaarde bestaat. Om aansprakelijkheid op de grondbezitter duidelijk te maken, moet de aanklager bewijzen dat elk van de volgende drie belangrijkste elementen aanwezig was:

Eerst, dat het ijs en de sneeuw op hadden geaccumuleerd [stoep] [het lopen oppervlakte] in randen of verhogingen die onredelijk reis belemmerden en een gevaar voor personen die op de gang reizen waren;

Ten tweede, dat de eigenaar van het gedaagdebezit van het bestaan van dergelijke voorwaarden of moeten gekend hebben zou wist;

Ten derde, dat het de gevaarlijke accumulatie van ijs en sneeuw was die de aanklager om ertoe bewoog te vallen.
De eerste „essentieel“ in de StandaardInstructie van de Jury is algemeen genoemd geworden Doctrine van „Heuvels en van Randen“. De doctrine beschermt een eigenaar of een bewoner van land tegen aansprakelijkheid voor „over het algemeen gladde voorwaarden als gevolg van ijs en sneeuw waar de eigenaar niet het ijs en de sneeuw om onredelijk in randen of verhogingen heeft toegelaten te accumuleren.“ Morin Rest van v. Traveler's Motel, Inc., 704 A.2d 1085, 1087 (Pa. Super. 1997). De reden achter de Doctrine is dat een bezitter van land niet voor algemene gladde voorwaarden zou moeten aansprakelijk zijn, voor om te vereisen dat zijn gangen

ben altijd vrij van ijs en de sneeuw zou een onmogelijke last gezien de klimatologische omstandigheden in Pennsylvania opleggen. Wentz v. Pennswood Apts., 518 A.2d 314 (Pa. Super. 1986).

Nochtans, zijn er grenzen aan de toepasselijkheid van de Doctrine van „Heuvels en van Randen“. De doctrine kan worden toegepast slechts in gevallen waarbij de sneeuw en het ijs klaagden van het resultaat van een volledig natuurlijke accumulatie na een recente weergebeurtenis zijn, omdat de bescherming die door de Doctrine wordt veroorloofd op de veronderstelling wordt beweerd dat deze vormingen natuurverschijnselen bijkomend aan ons klimaat zijn. Bacsick v. Barnes, 341 A.2d 157 (Pa. Super. 1975). Als dusdanig, waar het ijs en/of de sneeuw gelokaliseerd zijn en er geen over het algemeen gladde voorwaarden in de gemeenschap zijn of wanneer een gladde voorwaarde door een kunstmatige voorwaarde eerder dan een recente weergebeurtenis wordt veroorzaakt, is de Doctrine ontoepasselijk. Bijvoorbeeld, zouden de ijzige voorwaarden als gevolg van het smelten en het opnieuw invriezen van sneeuw en ijs eerder dan een recent onweer niet aan de Doctrine van „Heuvels en van Randen“ onderworpen zijn. Op dezelfde manier zouden de ijzige voorwaarden als gevolg van een gebrekkige waterpijp of een lekke goot niet behandeld worden door de Doctrine.

In het recente geval van Harvey v. Rouse Chamberlin, Ltd, 901 A.2d 523 (Pa. Super. 2006), besliste het Superieure Hof dat de Doctrine van „Heuvels en van Randen“ niet van toepassing zou zijn toen Mevr. Harvey op een weg die onlangs was geploegd en duidelijk en droog geschenen te zijn viel, maar eigenlijk ijzel had. Het superieure Hof vond dat het proefhof dat een niet-kostuum verleent dat op de Doctrine van „Heuvels en van Randen wordt gebaseerd“ ongepast was omdat de voorwaarde van het land „door menselijke interventie“ namelijk snowplowing werd beïnvloed, dusdanig dat het ijs niet het resultaat van een volledig natuurlijke accumulatie was. Identiteitskaart bij 527.

Wanneer het achtervolgen of het verdedigen en misstap en dalings het geval dat ijs of sneeuw impliceert, het is kritiek om behoorlijk de Doctrine van „Heuvels te begrijpen en te analyseren en van Randen“ om te bepalen al dan niet de defensie van toepassing is.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/8627/Timothy-Rayne

De Markeringen van het artikel: het ijssneeuw van misstappendalingen