De handeling van „uitverkoop“ impliceert een musicus/een groep die hun principes en moraal verwerpen om een winstgevendere weg te achtervolgen. Dit kon het verlaten van een onafhankelijk verslagetiket ten gunste van een belangrijk etiket of een verandering impliceren in muzikale richting in poging om hogere verslagverkoop te bereiken. Er zijn diverse voorbeelden van zogenaamde uitverkoop in de muziekzaken door dergelijke sterren zoals Loodje Dylan en Bon Jovi geweest. Nochtans, is het een veel gedebatteerd concept en heeft een verscheidenheid van interpretaties voor elk muzikaal genre met punker die enkele striktste regels heeft.

De punk rots begon in de medio-jaren '70 met banden zoals Ramones, de Pistolen van het Geslacht en het Conflict. De snelle, agressieve muziek gevierde ruw-randen en self-produced opnamen om een betekenis van communautaire aard van anti-onderneming op te roepen. Nochtans, als één van de belangrijkste spelers in de Britse punkscène, scheen Malcolm McLaren om de punkbeweging voor zijn eigen commerciële aanwinst te manipuleren en te bewerken. Het zou blijken dat de ethiek van de punker in zijn vroegste stadia werd gecompromitteerd.

Ondanks zijn commercieel succes in de jaren '70, bleef de punker alternatieve muziek voor de alternatieve muziekventilator vertegenwoordigen. Verwerpend heersende stromingscultuur en revelling in ondergronds, werd de punker een cultureel fenomeen. Het gaf jonge geitjes met weinig geld en soms weinig talent om de regelboeken omhoog te scheuren en onconventionele muziek te maken. Aangezien de punkrots populairder werd zou het onvermijdelijk in grotere verslagverkoop zonder noodzakelijk enige veranderingen in de concepten achter de muziek resulteren.

De pioniers van de Britse punkscène, de Pistolen van het Geslacht, die na enkel één album worden opgelost van gemiddelde lengte slechts om bijna twintig jaar later met de „Vuile Lucre Levende Reis“ terug te keren. De titel van de reis stelde de duidelijke bedoelingen van de band voor om zoveel mogelijk geld te maken van de bijeenkomstreis, hoewel hoofdsinger Johnny Rotten uitroept dat hij „zich niet eens ooit bij de onderneming.“ heeft aangesloten Zo zou de uitverkoop schijnen te zijn minder over zich het concentreren op commerciële aanwinst en meer over het compromis van persoonlijke geloven. Johnny Rotten was en zal altijd anti-onderneming - een ware punkrotspictogram en niet a ver*kopen-uit door een lang schot zijn.

In de vroege jaren '90 was er tweede-komt van punker grotendeels toe te schrijven aan het succes van Amerikaanse banden de Ranzige en Groene Dag van Nakomelingen, laatstgenoemden twee die uit de zelfde de muziekscène komen van Berkeley die bij Straat 924 Gilman had gebloeid. De punker scheen nog in de jongeren van de jaren '90 zeer in leven te zijn - de muziek, de kleding en de houding leken zeer gelijkaardig aan dat van minder dan twintig jaar vorig.

Aangezien een nieuwe „scène“ losbarstte, werd de punker populair en vond zich op MTV en het bereiken van radio airplay. De groene Dag die aan de belangrijke Verslagen van etiketReprise voor de versie van 1994's Dookie en internationale superstardom wordt ondertekend volgde aangezien het album 15 miljoen exemplaren tegen tijd van het schrijven heeft verkocht. Er was weinig verandering in de stijl van de muziek van de Groene Dag, maar met betere productie, meer publiciteit en dramatische prestaties in Woodstock II - de Groene Dag raakte de heersende stroming.

Het succes zou aan een kleine prijs komen. De band zou niet bij Straat 924 Gilman anymore mogen spelen aangezien het trefpunt belangrijke etiketbanden van het presteren belemmert. De band zou outcasts van de de muziekscène van Berkeley zijn en verkoopt -ver*kopen-outs radio airplay over de wereld evenals beroepsmilitairen op MTV met een koord van klappen met inbegrip van het „Geval van de Mand“, „Longview“ bereikt te hebben en „geëtiketteerds wanneer ik rond“ kom.

Straat van Gilman was het eerste trefpunt voor de up-and-coming tweede golf van punker die Amerika in de recente jaren '80 en de vroege jaren '90 raakte. Met strikte regels van Geen Alcohol, Geen Drugs, Geen Geweld en Geen Belangrijke Banden van het Etiket - Gilman demonstreerde een verscheidenheid van grote banden die hen aandrijven aan internationale stardom. Nochtans, tijdens een jol in 1994, werd ex Dode Kennedys frontman Jello Biafra aangevallen terwijl in het publiek. Aangezien hij aan de vloer werd geduwd en werd aangevallen, schreeuwden zijn aanvallers onophoudelijk „rotsster, schoppen hem.“ uitver*kop Biafra had niet aan een belangrijk etiket ondertekend en niet de wetten Gilman zelf overtreden, maar deze kleine sectie van de punkgemeenschap voelde die door één van hun wordt verraden.

Na het succes van de medio-jaren '90 punkrevolutie zijn een aantal punkbanden door aan het bewustzijn van de heersende stromingsmuziek blijven breken. En aangezien dit het bericht van punker, en de muziek zelf gebeurt, meer en meer verdund tot punk aan de meesten is enkel veiligheidsspeld en een tatoegering is geworden. Om banden die grote muziek spelen en het werk hard voor succes van uitverkoop een weinig ruw schijnt maar voor elke Groene Dag te beschuldigen zal er 10 andere banden denkend zijn het hun kaartje aan bekendheid en fortuin is. Vraag enkel Goed Charlotte.

Mike Dirnt, bassist met Groene Dag, verklaart die de „uitverkoop uw muzikale bedoeling compromitteert en ik weet niet zelfs het hoe te om dat te doen.“ Waar u op de handeling van ver*kopen-uit zit, zijn de feiten dat de Groene Dag teveel verslagen en kaartjes om nog bij Straat Gilman op de Verslagen van het Vooruitzicht verkoopt te spelen. De punker is niet dood, maar voor een seconde gelooft niet dat het materiaal op MTV punk-rots is - het is niet.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/5856/Patrick-Omari

De Markeringen van het artikel: punk rots die sellout 924 gilman biafra van de dag ranzige jello van de straatmuziek groene uitver*kopt