De rente in Perro DE Presa Canario werd doen herleven in het begin van de jaren '70, toen de groep Spaanse hond-wetenschappers, die aan revivement van oude nationale rassen werkte, verscheidene het blijven thoroughbred soorten de hond van Kanarie op geïsoleerde landbouwbedrijven verzamelde, die het begin van alle moderne soorten werden.

In dit begin werd een grote rol gespeeld door kruisingsbloed van verschillende soorten Presa van het eerste decennium van de 20ste eeuw, die op de Eilanden en andere vertegenwoordigers van de groep Moloss werden verlaten. Dit begon met een langzame maar ononderbroken terugwinning van het ras. Het was vooral moeilijk om genetische trekken te versterken, d.w.z. stabiliteit en typicality te geven aan het ras.

Met het doel krachten te verenigen om de hond van de Kanarie te doen herleven, richtte de groep ras-fanciers op Tenerife, dat door de manier van het belangrijkste deel van de momenteel bestaande bevolking van Perro DE Presa in Spanje de oorzaak is, in 1982 de Club Espanol del Presa Canario op. wegens hun vastberaden werk, in tien jaar zo veel steeg het aantal van het ras dat tegenwoordig de honden regelmatig op de tentoonstellingskring verschijnen en populariteit in andere landen, eerst en vooral in de V.S. bereiken, waar zijn verschijning en uitgespreid aan Karl Semenchik toe te schrijven is.

Dit lange werk culmineerde met de goedkeuring van Officiële Standart van Presa Canario op 24 Januari, 1986. En sinds 1993 heeft de registratie van het ras zich binnen de Archipel van de Kanarie tot Lanzarote en Fuerteventura uitgebreid. Zonder enige twijfel deze populariteit door traditionele jaarlijkse nationale gespecialiseerd werd bevorderd toont, die worden gericht op de analyse van morfologische en temperamental aspecten van de huidige generatie voor verdere verbetering van zijn rassentekens.

De officiële erkenning van Perro DE Presa beïnvloedde het zijn verder fokken: als tot dat ogenblik de talrijke kwekers het verdergaan met hun enkel persoonlijk reproduceerden, werd het taxeren van het temperament van het dier, de goede structuur, het goede hoofd, de goede voorzijde, het goede been enz., nu de norm het leidende principe. Niettemin, Presa polytypic Canario remaind, die door niet-mede-ordening van zijn gebruik werd verklaard.

Bijvoorbeeld, is er een hoeveelheid spanning tussen specialisten van Canarische Eilanden en

Tenerife, waar de belangrijkste kernen van de bevolking geconcentreerd was. De Canarische Eilanden drongen bij het gebruiken van de beste soorten aan, die met succes in hond-bestrijdt zouden kunnen worden gebruikt: in de selectie overheersen de krachtige, moedige, agressieve, blijvende en grote groottedieren. Het mettered minder aan hen het fenotype en zij zochten het sterke karakter van het hoofdzakelijk dier. om deze kwaliteiten, voor wat tijd te versterken werd het beschouwd als mogelijk om de hond van de Kanarie met verre en buitenlandse rassen te kruisen, bijvoorbeeld: Engelse en Napolitaanse Mastino, in kleinere deel Grote Deen en anderen.

De belangrijkste tekorten waren lagen waar er een overmaat van witte, ovale ogen was, met conjunctivas open aan de lucht, overmaat in de grootte en vlakke ribben. Zoals voor Tenerife, zijn de lokale wetenschappers meer bezorgd over het terugkrijgen van het biotype van het ras, dat begon in het vroegere decennium en het bereiken van de antieke vooruitzichten van de hond van de Kanarie had. Hun werk dat door een model wordt beslist dat door historische foto's, mondelinge geschiedenis van alle tijdkwekers en bevolking van de meest representatieve voorbeelden van de tijd werd geformaliseerd.

De aandacht werd besteed aan hoofdstructuur, laag (waar de speciale brindlekleur genoemd „Verdino“) verkieslijk was, goede bewegingen. De typische of rassenuitdrukking zou boven alles moeten dicteren. Zij wilden om Presa Canario te zijn een middelgroot dier, gebruikelijk aan juiste aandelen, rechthoekig, met evenwichtig karakter.

Nochtans, kruisend met buitenlandse rassen, zoals Buldoggen, ook plaats vonden Bullmastiffs, Staffordshire stierenterriers, Dogue DE Bordeaux en anderen. Tegenwoordig Perro DE Presa Canario, als resultaat van alle kruisen die wij hebben gesproken over, gebrek aan een nauwkeurig fenotype. Dit is geen groot probleem omdat het zou kunnen worden opgelost door van tijd over te gaan met het werken op de juiste manier.

Alle kwekers Presa zouden het zeer verantwoordelijke fokken moeten zijn hun honden. Het selecteren van crossings moet worden verwezenlijkt zorgvuldig om een hond met het nauwkeurige fenotype te verkrijgen en in evenwicht brenge maar zeer worden uitgesproken karakter met de natuurlijke het werk kwaliteiten van excellentsbeschermers, mens-kurken en aanval-honden. Natuurlijk, zou geen Presa met gebrek aan temperament of gezondheidsproblemen zoals HEUP moeten kweken en zou hun honden moeten testen alvorens hen in hun fokken-programma's te gebruiken. Het is zeer belangrijk om te herinneren dat Presa Canario een hond is, die geschikter is voor ervaren trainers dan voor tentoonstelling toont en prestigeminnaars.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/3998/John-Williams

De Markeringen van het artikel: presa canario