Babbel - in zo Vele Woorden - Artikel
- Door Bernard Steele
- Gepubliceerde 08/9/2008
- Het schrijven
- Bekeken keer 21.
Wanneer ik me in probleem betreffende de spelling of de nauwkeurige betekenis van een woord vind neem ik tot mijn betrouwbaar woordenboek Webster zijn toevlucht. Ik ontwikkelde lang geleden deze gewoonte in de dagen toen ik belangrijke rapporten moest schrijven en de absolute nauwkeurigheid een essentiële eerste vereiste was. In die dagen bestonden de computers met werktijdcontrole niet, noch celtelefoons of om het even welke communicatie technologie die aan ons in deze era beschikbaar zijn. Een schrijfmachine samen met het typen van document en het carbonpapier waren de hulpmiddelen van de handel. Ik een vraag voor de jongere generatie, hebt u weet welk carbonpapier is, en u ooit hebt gezien een blad van het accursed punt? Als het antwoord ja is, goed voor u. Als u niet hebt kunt u het willen controleren en het zal u helpen om absolute wonder van een printer, een kopieerapparaat, en een faxmachine te begrijpen. Beweeg me op het echte punt in kwestie, nauwkeurige en geschikte mededeling.
Er zijn zonder twijfel dat wij zo nauwkeurig mogelijk proberen te communiceren en natuurlijk wij geneigd zijn om te veronderstellen dat het bericht of de informatie werd verzonden en intact en zonder ambiguïteit ontving. Nochtans moet ik u vertellen dat dit niet altijd waar is. Miscommunication is zeer ongelegen en in sommige situaties kan het gevaarlijk worden. Vele jaren geleden ontving ik instructies om een team te assembleren en stil op te nemen in een landbouwgemeenschap één of andere afstand van het kapitaal. Onze orden moesten een verdachte vinden en arresteren die voor verscheidene moorden en burglaries werd gewild. De hulpCommissaris maakte het duidelijk dat hij gevangen in leven moet zijn als mogelijk of volkomen indien nodig, hij gekend en gevaarlijk om worden bewapend was.
Kort na onze aankomst, ontvingen wij goede informatie van een landbouwer die een slachtoffer gebeurde te zijn, en acteren op het uiteinde wij stil een plattelandshuisje op de rand van het dorp omringden. Volgens de informant was de verdachte in de gewoonte van het bezoeken a
dame die alleen in het plattelandshuisje leefde en hij zou gewoonlijk na middernacht aankomen en zou vóór dageraad weggaan. Om ongeveer 10 p.m. was het team in positie achter bomen en borstels. De instructies waren eenvoudig, letten binnen op en wachten en sluiten alvorens hij het huis inging.
Tien uur werden middernacht en toen 2 a.m. en 4 a.m. en nog niets. Kort na 4 a.m., werd de voordeur van het huis geopend en er zich bevindt was onze verdachte. Hij was het huis ingegaan alvorens wij in positie waren. Ik nam een snel besluit om een beweging niet te maken tot hij vanaf het te afgelegen huis was, terug te keren en te lopen. Toen ik de tijd beoordeelde juist te zijn schreeuwde ik aan het team, „beweging in“ en ik sprintte naar hem aandachtig bij het verlagen van hem. Ik was bijna daar toen ik het geluid van geweervuur hoorde en ik zag traceurs ranselend voorbij mijn hoofd en lichaam. Ik raakte grond het gillen, probeerde één van mijn teamlid om de verdachte te ontspruiten en ontsproot me bijna. De verdachte steeg op als een knuppel uit hel, schraapte de omheining en verdween in de borstels. Wij beheerden hoek hem een week later in een aanplanting van het suikerriet en met de hulp van een politie noemde de hond Butch. Hij werd geprobeerd, veroordeeld en werd werd veroordeeld aan dood.
Een overzicht van de episode openbaarde ernstige tijdspannes in onze planning langs de manier. Mijn orden waren, „ontspruit indien nodig aan doden.“ De ambtenaar die brand opende zei dat hij niet, „.“ indien nodig hoorde Ik maakte ernstig, bijna fataal, verwar toen ik na de verdachte opsteeg, zou ik mijn flitslicht moeten aangezet hebben om op mijn positie te wijzen, en te duren maar in geen geval het meest minst, zou ik voor Butch (de politiehond) moeten verzonden hebben. Ik overleefde het incident maar ik leerde een belangrijke les, ervoor zorg dat iedereen wat in detail wordt vereist begrijpt en door volgt of wanneer noodzakelijk repeteert.
De misverstanden en de gemengde berichten zijn bane van de menselijke maatschappij en deze voorwaarde wordt gemaakt slechter door het feit dat wij niet de zelfde taal spreken. Probeer om de verdenking en de vrees te veronderstellen wanneer twee potentiële antagonisten elkaar confronteren en binnen aan babbel beginnen.
Er zijn zonder twijfel dat wij zo nauwkeurig mogelijk proberen te communiceren en natuurlijk wij geneigd zijn om te veronderstellen dat het bericht of de informatie werd verzonden en intact en zonder ambiguïteit ontving. Nochtans moet ik u vertellen dat dit niet altijd waar is. Miscommunication is zeer ongelegen en in sommige situaties kan het gevaarlijk worden. Vele jaren geleden ontving ik instructies om een team te assembleren en stil op te nemen in een landbouwgemeenschap één of andere afstand van het kapitaal. Onze orden moesten een verdachte vinden en arresteren die voor verscheidene moorden en burglaries werd gewild. De hulpCommissaris maakte het duidelijk dat hij gevangen in leven moet zijn als mogelijk of volkomen indien nodig, hij gekend en gevaarlijk om worden bewapend was.
Kort na onze aankomst, ontvingen wij goede informatie van een landbouwer die een slachtoffer gebeurde te zijn, en acteren op het uiteinde wij stil een plattelandshuisje op de rand van het dorp omringden. Volgens de informant was de verdachte in de gewoonte van het bezoeken a
Tien uur werden middernacht en toen 2 a.m. en 4 a.m. en nog niets. Kort na 4 a.m., werd de voordeur van het huis geopend en er zich bevindt was onze verdachte. Hij was het huis ingegaan alvorens wij in positie waren. Ik nam een snel besluit om een beweging niet te maken tot hij vanaf het te afgelegen huis was, terug te keren en te lopen. Toen ik de tijd beoordeelde juist te zijn schreeuwde ik aan het team, „beweging in“ en ik sprintte naar hem aandachtig bij het verlagen van hem. Ik was bijna daar toen ik het geluid van geweervuur hoorde en ik zag traceurs ranselend voorbij mijn hoofd en lichaam. Ik raakte grond het gillen, probeerde één van mijn teamlid om de verdachte te ontspruiten en ontsproot me bijna. De verdachte steeg op als een knuppel uit hel, schraapte de omheining en verdween in de borstels. Wij beheerden hoek hem een week later in een aanplanting van het suikerriet en met de hulp van een politie noemde de hond Butch. Hij werd geprobeerd, veroordeeld en werd werd veroordeeld aan dood.
Een overzicht van de episode openbaarde ernstige tijdspannes in onze planning langs de manier. Mijn orden waren, „ontspruit indien nodig aan doden.“ De ambtenaar die brand opende zei dat hij niet, „.“ indien nodig hoorde Ik maakte ernstig, bijna fataal, verwar toen ik na de verdachte opsteeg, zou ik mijn flitslicht moeten aangezet hebben om op mijn positie te wijzen, en te duren maar in geen geval het meest minst, zou ik voor Butch (de politiehond) moeten verzonden hebben. Ik overleefde het incident maar ik leerde een belangrijke les, ervoor zorg dat iedereen wat in detail wordt vereist begrijpt en door volgt of wanneer noodzakelijk repeteert.
De misverstanden en de gemengde berichten zijn bane van de menselijke maatschappij en deze voorwaarde wordt gemaakt slechter door het feit dat wij niet de zelfde taal spreken. Probeer om de verdenking en de vrees te veronderstellen wanneer twee potentiële antagonisten elkaar confronteren en binnen aan babbel beginnen.
Bernard Steele is een (operationeel en administratieve) de handhavingsambtenaar van de veteraanwet, nu teruggetrokken. Hij was de vroegere belangrijkste veiligheidsambtenaar van het Nationale Systeem van het Bankwezen van S.A. van Guyana. Om over zijn nieuwe Dood van het boekbezoek in Kleine Dosissen te leren.
Bekijk alle artikelen die door Bernard Steele worden geschreven
De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/articles/151887/1/Babbel---In-so-Many-Words/Page1.html
Het snelle Sleutelwoord van het Artikel van het Onderzoek: boeken& auteurs& het publiceren fictie& thriller& gemengde berichten& taal& mededeling&
