Regel 14: Verlies de Schuld - Artikel
L. Lowell
Laura Lowell is de uitvoerende redacteur en de auteur van „42 Regels voor Werkende Mamma's.“ Zij heeft praktische raad en informatie van werkende mamma's helemaal over de wereld verzameld met anderen te delen. Zij leeft en werkt in Silicon Valley met haar echtgenoot en twee meisjes. http://www.42rules.com/working_moms/index
Pamela Jimenez Castellanos leeft in San Jose, Californië, met haar echtgenoot, David en zonen Benjamin, 2 ½ en Tayln, 1. Sinds 1995, heeft zij in Personeel bij Hoogte - technologiebedrijven gewerkt.
Om het even welk werkend mamma niet in ontkenning ervaart één of andere graad van tijd tot tijd van schuld. Wij zijn opnieuw schuldig voor het zijn niet thuis met de jonge geitjes, schuldig voor het zijn geen betere werknemers, schuldig voor meeneem dienen, schuldig dat wij zo veel niet doen aangezien onze Mamma's deden en dat onze echtgenoten meer dan onze dads, (sprekend van echtgenoten, om te wachten, dat een verschillende regel) is doen, en schuldig dat ons huis is niet enkel dat schoon… De lijst gaat en.
Ik kan denken van minstens zeven andere dingen die ik over op dit ogenblik schuldig heb gevoeld. Maar de woning op negatief is niet het punt. In plaats daarvan, spoor ik alle werkende mamma's aan om de schuld te verliezen. Als ik niet, zal het me vernietigen en zal elk ons van zelfwaarde, vertrouwen en geduld vergen dat ik heb gehad. Wanneer dit gebeurt, gaat de dag bergaf zeer snel en ik word een schuldig, weepy, irrationeel wrak.
Een perfect voorbeeld was de dag alvorens ik terugkeerde te werken nadat mijn eerste zoon geboren was. Het willen blijken was ik een fabelachtige moeder en uitstekende huishoudster, had ik een lange lijst van te doen karweien alvorens ons kindermeisje in de ochtend aankwam. Doelloos lopend van ruimte aan ruimte in een mist, was ik vrij bezig, maar geconcentreerd niet, en verwezenlijkte niets ik had getracht te doen.
Die nacht, die in het kinderdagverblijf zit aangezien mijn zoon, door schemerige nightlight angelically sliep, kon ik de vuile vloer en de stoffige planken zien. Ik was schuldig, knoeit het sobbing. Ik ben een vreselijke moeder; het kinderdagverblijf is vuil, voor het belang van de hemel! Calmly en stil, verzamelde mijn zoete echtgenoot sommige schoonmakende levering, en
zijn handen en knieën, maakten de ruimte in dark schoon. En ik voelde zo schuldig.
In terugblik, weet ik dat de schuld me niet overal wordt. Het maakt niet tot me een betere moeder, verandert het verleden, helpt me, onderwijst me, inspireert me, of motiveert me. Noch helpt het mijn jonge geitjes of mijn echtgenoot. Het vernietigt slechts mijn vertrouwen en tevredenheid als moeder en vrouw.
Waarom schuldig zou ik moeten voelen? Ik doe best ik kan.
Ik ben een goed mamma. Ik houd van mijn jonge geitjes en zij houden van me. In feite, denken zij ik vrij fabelachtig ben (waarschijnlijk omdat zij nog zeer jong zijn). Ik kan niet de hele dag met hen elke dag van de week besteden, maar“ de kwaliteitstijd,“ niet „hoeveelheidstijd“ heeft echte waarde in mijn leven. En, ik waardeer dat. Plus, terwijl ik op het werk ben, heb ik de best mogelijke kinderverzorging. Zo, ben ik niet schuldig over dat anymore.
Mijn jongens zijn ook de kinderen van mijn echtgenoot. Hij krijgt huis van het werk eerste, verandert meer poopy luiers dan me, en is beter bij het krijgen van hen aan slaap. En ik ben niet schuldig ook niet over dat anymore. In plaats daarvan, I revel in het feit dat ik met een prachtige echtgenoot word gezegend die een fabelachtige en zeer hands-on vader is.
Mijn mamma, ook een werkend mamma, vertelde me altijd dat het meer energie om boos neemt te zijn en een wrok te houden dan het doet vergeven en vergeten. Het gebruiken dat het hoofd hier, het duidelijk is dat het veel meer energie om een schuldig mamma neemt te zijn dan houdende van. Ik ken geen werkende mamma's met energie aan reserveonderdelen.
Het leven is kort en onze tijd is beperkt. Als wij de schuld laten binnensluipen, zullen wij de „kwaliteitstijd“ en de beste aspecten van het zijn een werkend mamma missen. Een succesvol werkend mamma zijn, moet u uw beste doen op het werk, en uw beste thuis doen. En op alle manier, verlies de schuld, of het zal u vernietigen.
Zoals excerpted van „42 Regels (tm) Pers van de Ster voor van Werkende Mamma's“ de Super, 2008
Om het even welk werkend mamma niet in ontkenning ervaart één of andere graad van tijd tot tijd van schuld. Wij zijn opnieuw schuldig voor het zijn niet thuis met de jonge geitjes, schuldig voor het zijn geen betere werknemers, schuldig voor meeneem dienen, schuldig dat wij zo veel niet doen aangezien onze Mamma's deden en dat onze echtgenoten meer dan onze dads, (sprekend van echtgenoten, om te wachten, dat een verschillende regel) is doen, en schuldig dat ons huis is niet enkel dat schoon… De lijst gaat en.
Ik kan denken van minstens zeven andere dingen die ik over op dit ogenblik schuldig heb gevoeld. Maar de woning op negatief is niet het punt. In plaats daarvan, spoor ik alle werkende mamma's aan om de schuld te verliezen. Als ik niet, zal het me vernietigen en zal elk ons van zelfwaarde, vertrouwen en geduld vergen dat ik heb gehad. Wanneer dit gebeurt, gaat de dag bergaf zeer snel en ik word een schuldig, weepy, irrationeel wrak.
Een perfect voorbeeld was de dag alvorens ik terugkeerde te werken nadat mijn eerste zoon geboren was. Het willen blijken was ik een fabelachtige moeder en uitstekende huishoudster, had ik een lange lijst van te doen karweien alvorens ons kindermeisje in de ochtend aankwam. Doelloos lopend van ruimte aan ruimte in een mist, was ik vrij bezig, maar geconcentreerd niet, en verwezenlijkte niets ik had getracht te doen.
Die nacht, die in het kinderdagverblijf zit aangezien mijn zoon, door schemerige nightlight angelically sliep, kon ik de vuile vloer en de stoffige planken zien. Ik was schuldig, knoeit het sobbing. Ik ben een vreselijke moeder; het kinderdagverblijf is vuil, voor het belang van de hemel! Calmly en stil, verzamelde mijn zoete echtgenoot sommige schoonmakende levering, en
In terugblik, weet ik dat de schuld me niet overal wordt. Het maakt niet tot me een betere moeder, verandert het verleden, helpt me, onderwijst me, inspireert me, of motiveert me. Noch helpt het mijn jonge geitjes of mijn echtgenoot. Het vernietigt slechts mijn vertrouwen en tevredenheid als moeder en vrouw.
Waarom schuldig zou ik moeten voelen? Ik doe best ik kan.
Ik ben een goed mamma. Ik houd van mijn jonge geitjes en zij houden van me. In feite, denken zij ik vrij fabelachtig ben (waarschijnlijk omdat zij nog zeer jong zijn). Ik kan niet de hele dag met hen elke dag van de week besteden, maar“ de kwaliteitstijd,“ niet „hoeveelheidstijd“ heeft echte waarde in mijn leven. En, ik waardeer dat. Plus, terwijl ik op het werk ben, heb ik de best mogelijke kinderverzorging. Zo, ben ik niet schuldig over dat anymore.
Mijn jongens zijn ook de kinderen van mijn echtgenoot. Hij krijgt huis van het werk eerste, verandert meer poopy luiers dan me, en is beter bij het krijgen van hen aan slaap. En ik ben niet schuldig ook niet over dat anymore. In plaats daarvan, I revel in het feit dat ik met een prachtige echtgenoot word gezegend die een fabelachtige en zeer hands-on vader is.
Mijn mamma, ook een werkend mamma, vertelde me altijd dat het meer energie om boos neemt te zijn en een wrok te houden dan het doet vergeven en vergeten. Het gebruiken dat het hoofd hier, het duidelijk is dat het veel meer energie om een schuldig mamma neemt te zijn dan houdende van. Ik ken geen werkende mamma's met energie aan reserveonderdelen.
Het leven is kort en onze tijd is beperkt. Als wij de schuld laten binnensluipen, zullen wij de „kwaliteitstijd“ en de beste aspecten van het zijn een werkend mamma missen. Een succesvol werkend mamma zijn, moet u uw beste doen op het werk, en uw beste thuis doen. En op alle manier, verlies de schuld, of het zal u vernietigen.
Zoals excerpted van „42 Regels (tm) Pers van de Ster voor van Werkende Mamma's“ de Super, 2008
De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/articles/152645/1/Rule-14-Lose-the-Guilt/Page1.html
De Markeringen van het artikel: 42 de regels, werkende mamma's, Laura Lowell, beslissen 14: Verlies de Schuld
![[أربيك]](http://www.discoveryarticles.com/99/images/flag_ar.gif){kind=small}
