Zijn de Termen Gelijkwaardige Termijnen van het „Fundamentalisme“ en van de „Cultus“? - Artikel
- Door James C. Alexander, Ph.D.
- Gepubliceerde 08/12/2008
- Godsdienst
- Bekeken keer 20.
In mijn mening, is de term „cultus“ een lelijk woord. Het verwerft die connotatie door zijn gebruik. In een vrij letterlijke definitie, verwijst de termijn naar godsdienst en godsdienstige praktijk, vooral plechtige praktijk. Daarom zouden wij naar een staaf mitzvah als deel van de cultus van Judaism kunnen verwijzen. Wij zouden eveneens naar Eucharist kunnen verwijzen zoals wordt samengebonden met cultus van Christendom. In zijn naaktste definitie, is de term „cultus“ noch goed of slecht, kwaad of goedaardig. Het is een vrij generisch en niet-specifiek woord.
Nochtans, weten wij allen dat er een volledig verschillende betekenis van de term „cultus.“ is Wanneer wij aan die betekenis denken, denken wij gewoonlijk aan één of andere afwijkende vorm van een gevestigde godsdienst. Aangezien er zo vele verscheidenheden van geloof binnen om het even welk bepaald godsdienstig geloof zijn, is het een lamentable termijn - misschien niet zeer nuttig. Maar omwille van het argument, nog verder moeten wij modderig de wateren. Het schijnt dat vele Christenen de termijn om naar niet-christelijke godsdiensten gebruiken in het algemeen te verwijzen. Vele kerken spreken van Hinduism als cultus. Of zij zouden naar Zen als cultus kunnen verwijzen. Ik heb de liefhebbers van een „Cursus in Mirakelen“ genoemd cultists gehoord. Zelfs worden sommige technieken, zoals transcendental meditatie, die volledig behalve een geloof in om het even welke soort god kan worden uitgeoefend, vaak geëtiketteerdm cultish, ondanks het feit dat vele artsen meditatiepraktijk adviseren.
In zijn lamentable gebruik, schijnt het alsof er bepalend kenmerken die aan het concept een cultus door die worden toegewezen die het woord gebruiken divers zijn, komen enkelen vrij gemakkelijk op te letten:
1. De cultussen zijn autoritair
2 afzonderlijke mensen van cultussen de gewoonlijk van de heersende stromingsmaatschappij
3. Van de het gebruiksmening van cultussen vaak de controlemethodes
4. De mensen van cultussen brainwash (dit is a nuanced lichtjes versie van nummer 4.)
5. De oorzakenaanhangers van cultussen om onlogische dingen te doen
6. Cultists kunnen met door conventionele methodes worden geredeneerd niet
Gewoonlijk, wanneer de cultussen worden besproken, komt de bespreking in conservatieve kerken, vaak kerken voor die fundamentalistisch of zouden kunnen evangelisch worden geëtiketteerdm. (Omwille van de deze bespreking zullen allebei als funadmentalist worden beschouwd - hoewel ik weet sommige evangelicals zouden kunnen bezwaar hebben. „Evangelische“ is een vrij vloeibare termijn, historisch identiek aan de term „fundamenatlist. “) Het zou blijken dat de fundamentalisten wat behoefte „om voor het geloof hebben te vechten.“ Het is zeldzaam om vele boeken te zien die vanuit een godsdienstig perspectief worden geschreven dat cultussen behandelt dat niet door een fundamentalist werd veroorzaakt. Dit die het geval - dat zij most likely zijn om alternatieve godsdienstige bewegingen als cultussen is te etiketteren - ik word gedwongen om een verrassende observatie te maken. Gewoonlijk, zijn de kenmerken die door fundamentalisten aan cultussen - kenmerken zoals hierboven vermeld die worden toegeschreven - hoogst beschrijvend eveneens van Christelijk fundamentalisme. Dit kan gemakkelijk worden geïllustreerde.
Het kenmerk van autoritair handelen dat aan cultussen wordt toegeschreven is zeker waar van fundamentalisme. Het is waar op twee tellingen. Eerst, is het fundamentalisme een beweging die grotendeels door charismatische cijfers wordt geleid. Ik spreek niet hier over Warren Jeffs of gelijkaardige mensen. Ik verwijs naar televangelists, megachurch leiders, en leiders van het godsdienstige recht. De leidende figuren leiden gelovig en onderwijzen hen wat om te geloven. De aanhangers „volgen vaak blind de leider“.
Dit leidt tot de tweede bron van autoritair handelen. Hier verwijs ik naar het pakket van de Bijbel/van de interpretatie van de Bijbel dat fundamentalisten leidt. De bijbel wordt een „document paus,“ de fundamentalistische tolken regared vrijwel feilloos.
Op de last van het proberen om gelovig van de heersende stromingsmaatschappij te scheiden, zeker moeten de fundamentalistische leiders schuldig pleiten. De aanhangers worden aangemoedigd om banden met familie en vrienden te breken die op de manier van hun geloofssysteem krijgen. Zij worden soms gedwongen om banden met vrienden in kerken te snijden die zij alvorens fundamentalisten te worden hebben bijgewoond. De alternatieve scholen bloeien aan de afzonderlijke fundamentalistische jeugd van de „wereld.“ De fundamentalisten handhaven afzonderlijke instellingen voor kunsten (opnamebedrijven en etiketten, en het publiceren zorgen, allen die de fundamentalistische vooruitzichten aanhangen) afzonderlijke organisaties die autoritaire ideeën voor echtgenoten (de Bewaarders van de Belofte, bijvoorbeeld) onderwijzen, en verschillende politieke actiegroepen (die door quasi-godsdienstig advies worden begeleid).
De controlemethodes van de mening? Ja, zelfs hier moet men opmerken dat de fundamentalisten de kwalificatie voor cultists ontmoeten. De leden van fundamentalistische kerken worden onderwezen om hun het vragen te ontkennen en mantra van „God te handhaven zeiden het! Ik geloof het! Dat regelt het!“ Het betwijfelen en het vragen zijn afgeraden. De „teksten van het bewijs“ van de Bijbel worden onthouden voor gebruik toen een kerklid een vraag zou kunnen hebben. Wanneer het opnemen vraagt met kerkleiders, de leden niet enouraged zijn om dingen voor zich uit te denken. Enkel zoals toen ik een fundamentalist was, de leden de „juiste“ antwoorden voor verontrustende vragen worden verteld.
Fundamentalisten brainwash mensen (om, te herinneren zich wij spreken over de fundamentalistische kerk onderaan de straat, niet Moonies)? Zij bombarderen hen met vele vergaderingen elke week. Zij werken zich vaak in emotionele frenzies uit. Zelfs als dat niet altijd zo is, moet men toegeven dat de fundamentalistische leiders het weten hoe te om emotionalism te werken om bij hun gewenst resultaat aan te komen. Zij bedreigen zij die niet de „juiste manier“ met hel geloven. Zij DE-concept werkelijkheid aangezien wij het zien en een afwisselende werkelijkheid creëren die met duivels, demons, en vlammende perdition wordt gevuld. Wat hebben zeer zieke mensen kunnen ertoe brengen ophouden nemend geneeskunde om te blijken zij geloof waardig van wordt geheeld hebben. Het zou zeker een vorm van brainwashing schijnen te zijn.
Wat over logica? Is de versie van de fundamentalist van „logische wetenschap“? Geloof is helen logisch? Is het logisch dat de geestelijke ziekte door demon bezit wordt veroorzaakt? Is de fundamentalistische wereldmening logisch?
Wat over het redeneren met een fundamentalist? Alle kan ik zeggen vergeten het is. Wij hebben genoeg tijd niet om die vraag te herzien. Geef het enkel een poging één of andere dag.
Het is een droevige stand van zaken dat er gevaarlijke cultussen in onze wereld zijn. Zeker zou om het even welke eerlijk-gelete op persoon het ermee eens zijn dat de witte supremacist godsdienstige groepen, polygamous groepen, de Tak Davidians, Reverend Maan en zijn aanhangers, en vele anderen het negatieve gebruik van de woordcultus passen. Maar blijkbaar doe dat fundamentalistische Christenen. Zij kunnen de uitersten niet goedkeuren die de „veel uit“ cultussen omhelzen. Zij kunnen sociaal meer aanvaardbaar zijn. Zij kunnen vele kenmerken (misschien negatief) van Christendom in het algemeen delen. Niettemin, blijven de gelijkenissen. Ik heb ontdekt alle mensen inconsistent zijn (met inbegrip van van u echt). Misschien in één betekenis zijn de fundamentalisten niet meer inconsistent dan de rest ons. Maar is het fundamentalistische Christendom een type van cultus? Wij moeten akkoord gaan, zijn de gelijkenissen slaand.
Nochtans, weten wij allen dat er een volledig verschillende betekenis van de term „cultus.“ is Wanneer wij aan die betekenis denken, denken wij gewoonlijk aan één of andere afwijkende vorm van een gevestigde godsdienst. Aangezien er zo vele verscheidenheden van geloof binnen om het even welk bepaald godsdienstig geloof zijn, is het een lamentable termijn - misschien niet zeer nuttig. Maar omwille van het argument, nog verder moeten wij modderig de wateren. Het schijnt dat vele Christenen de termijn om naar niet-christelijke godsdiensten gebruiken in het algemeen te verwijzen. Vele kerken spreken van Hinduism als cultus. Of zij zouden naar Zen als cultus kunnen verwijzen. Ik heb de liefhebbers van een „Cursus in Mirakelen“ genoemd cultists gehoord. Zelfs worden sommige technieken, zoals transcendental meditatie, die volledig behalve een geloof in om het even welke soort god kan worden uitgeoefend, vaak geëtiketteerdm cultish, ondanks het feit dat vele artsen meditatiepraktijk adviseren.
In zijn lamentable gebruik, schijnt het alsof er bepalend kenmerken die aan het concept een cultus door die worden toegewezen die het woord gebruiken divers zijn, komen enkelen vrij gemakkelijk op te letten:
1. De cultussen zijn autoritair
2 afzonderlijke mensen van cultussen de gewoonlijk van de heersende stromingsmaatschappij
3. Van de het gebruiksmening van cultussen vaak de controlemethodes
4. De mensen van cultussen brainwash (dit is a nuanced lichtjes versie van nummer 4.)
5. De oorzakenaanhangers van cultussen om onlogische dingen te doen
6. Cultists kunnen met door conventionele methodes worden geredeneerd niet
Gewoonlijk, wanneer de cultussen worden besproken, komt de bespreking in conservatieve kerken, vaak kerken voor die fundamentalistisch of zouden kunnen evangelisch worden geëtiketteerdm. (Omwille van de deze bespreking zullen allebei als funadmentalist worden beschouwd - hoewel ik weet sommige evangelicals zouden kunnen bezwaar hebben. „Evangelische“ is een vrij vloeibare termijn, historisch identiek aan de term „fundamenatlist. “) Het zou blijken dat de fundamentalisten wat behoefte „om voor het geloof hebben te vechten.“ Het is zeldzaam om vele boeken te zien die vanuit een godsdienstig perspectief worden geschreven dat cultussen behandelt dat niet door een fundamentalist werd veroorzaakt. Dit die het geval - dat zij most likely zijn om alternatieve godsdienstige bewegingen als cultussen is te etiketteren - ik word gedwongen om een verrassende observatie te maken. Gewoonlijk, zijn de kenmerken die door fundamentalisten aan cultussen - kenmerken zoals hierboven vermeld die worden toegeschreven - hoogst beschrijvend eveneens van Christelijk fundamentalisme. Dit kan gemakkelijk worden geïllustreerde.
Het kenmerk van autoritair handelen dat aan cultussen wordt toegeschreven is zeker waar van fundamentalisme. Het is waar op twee tellingen. Eerst, is het fundamentalisme een beweging die grotendeels door charismatische cijfers wordt geleid. Ik spreek niet hier over Warren Jeffs of gelijkaardige mensen. Ik verwijs naar televangelists, megachurch leiders, en leiders van het godsdienstige recht. De leidende figuren leiden gelovig en onderwijzen hen wat om te geloven. De aanhangers „volgen vaak blind de leider“.
Op de last van het proberen om gelovig van de heersende stromingsmaatschappij te scheiden, zeker moeten de fundamentalistische leiders schuldig pleiten. De aanhangers worden aangemoedigd om banden met familie en vrienden te breken die op de manier van hun geloofssysteem krijgen. Zij worden soms gedwongen om banden met vrienden in kerken te snijden die zij alvorens fundamentalisten te worden hebben bijgewoond. De alternatieve scholen bloeien aan de afzonderlijke fundamentalistische jeugd van de „wereld.“ De fundamentalisten handhaven afzonderlijke instellingen voor kunsten (opnamebedrijven en etiketten, en het publiceren zorgen, allen die de fundamentalistische vooruitzichten aanhangen) afzonderlijke organisaties die autoritaire ideeën voor echtgenoten (de Bewaarders van de Belofte, bijvoorbeeld) onderwijzen, en verschillende politieke actiegroepen (die door quasi-godsdienstig advies worden begeleid).
De controlemethodes van de mening? Ja, zelfs hier moet men opmerken dat de fundamentalisten de kwalificatie voor cultists ontmoeten. De leden van fundamentalistische kerken worden onderwezen om hun het vragen te ontkennen en mantra van „God te handhaven zeiden het! Ik geloof het! Dat regelt het!“ Het betwijfelen en het vragen zijn afgeraden. De „teksten van het bewijs“ van de Bijbel worden onthouden voor gebruik toen een kerklid een vraag zou kunnen hebben. Wanneer het opnemen vraagt met kerkleiders, de leden niet enouraged zijn om dingen voor zich uit te denken. Enkel zoals toen ik een fundamentalist was, de leden de „juiste“ antwoorden voor verontrustende vragen worden verteld.
Fundamentalisten brainwash mensen (om, te herinneren zich wij spreken over de fundamentalistische kerk onderaan de straat, niet Moonies)? Zij bombarderen hen met vele vergaderingen elke week. Zij werken zich vaak in emotionele frenzies uit. Zelfs als dat niet altijd zo is, moet men toegeven dat de fundamentalistische leiders het weten hoe te om emotionalism te werken om bij hun gewenst resultaat aan te komen. Zij bedreigen zij die niet de „juiste manier“ met hel geloven. Zij DE-concept werkelijkheid aangezien wij het zien en een afwisselende werkelijkheid creëren die met duivels, demons, en vlammende perdition wordt gevuld. Wat hebben zeer zieke mensen kunnen ertoe brengen ophouden nemend geneeskunde om te blijken zij geloof waardig van wordt geheeld hebben. Het zou zeker een vorm van brainwashing schijnen te zijn.
Wat over logica? Is de versie van de fundamentalist van „logische wetenschap“? Geloof is helen logisch? Is het logisch dat de geestelijke ziekte door demon bezit wordt veroorzaakt? Is de fundamentalistische wereldmening logisch?
Wat over het redeneren met een fundamentalist? Alle kan ik zeggen vergeten het is. Wij hebben genoeg tijd niet om die vraag te herzien. Geef het enkel een poging één of andere dag.
Het is een droevige stand van zaken dat er gevaarlijke cultussen in onze wereld zijn. Zeker zou om het even welke eerlijk-gelete op persoon het ermee eens zijn dat de witte supremacist godsdienstige groepen, polygamous groepen, de Tak Davidians, Reverend Maan en zijn aanhangers, en vele anderen het negatieve gebruik van de woordcultus passen. Maar blijkbaar doe dat fundamentalistische Christenen. Zij kunnen de uitersten niet goedkeuren die de „veel uit“ cultussen omhelzen. Zij kunnen sociaal meer aanvaardbaar zijn. Zij kunnen vele kenmerken (misschien negatief) van Christendom in het algemeen delen. Niettemin, blijven de gelijkenissen. Ik heb ontdekt alle mensen inconsistent zijn (met inbegrip van van u echt). Misschien in één betekenis zijn de fundamentalisten niet meer inconsistent dan de rest ons. Maar is het fundamentalistische Christendom een type van cultus? Wij moeten akkoord gaan, zijn de gelijkenissen slaand.
James C. Alexander, Ph.D. is een onderwijsprofessor bij een kerk verwante universiteit en een bi-beroepsminister die regelmatig op het gebied van onderwijs en godsdienst publiceert. Zijn recentste boek is Verhalen van een Terugkrijgend Fundamentalisme: Begrip en het Antwoorden aan Christelijke Absolutism. Zijn blogplaats wordt gevestigd in Repentant Fundie.
Bekijk alle artikelen die door James C. Alexander, Ph.D. worden geschreven.
De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/articles/153687/1/Are-the-Terms-Fundamentalism-And-Cult-Equivalent-Terms/Page1.html
Het snelle Sleutelwoord van het Artikel van het Onderzoek: fundamentalisme& extremism& Christendom& believers& het prosletyzing& godsdienstige fanatics&
![[أربيك]](http://www.discoveryarticles.com/99/images/flag_ar.gif){kind=small}
