In dit artikel, wensen wij om de aard van twee woorden, fundamentalisme, en extremism te onderzoeken. Welke connotatie komen wij bij aan wanneer wij deze woorden horen? Zijn zij hoofdzakelijk het zelfde? Met andere woorden zijn, wij om fundamentalisme als een verscheidenheid van extremism te ontleden? Eveneens werkt de vergelijking de andere manier? Hier wat wij over zijn is een definitie van termijnen.

Men kon aanzienlijke ruimte, of aan het bepalen van de term „fundamentalisme direct of onrechtstreeks geven.“ Na een zorgvuldig onderzoek, kunnen sommige conclusies worden genomen. Er zijn twee belangrijke kenmerken van fundamentalisme. Het duidelijkste facet van deze alomtegenwoordige termijn is zekerheid. De fundamentalisten zijn zeer bepaalde mensen. Verder, is het zekerheid die niet kan zijn entreated. De fundamentalisten weten dat zij weten dat zij het weten. Gesloten geval. De populaire bumpersticker krijgt centraal bij dit: De „god zei het! Ik geloof het! Dat regelt het!“ Het bewijsmateriaal is grotendeels onbelangrijk. In de hier gebruikte betekenis, zou men zekerheid als houding kunnen bekijken.

De tweede afmeting van te overwegen fundamentalisme is de subcultuur. De subcultuur steunt de fundamentalist, befriends hem of haar, en levert de zekerheden waarin absolutistisch wordt geïntroduceerd. Wij zien dit in Christendom wanneer wij alternatieve muziek, de gesloten maatschappij overwegen in wie slechts in werking gesteld (tenzij anderen bezoeken en bekeken als potentieel) in werking stelt, en een Christelijk jargon, met inbegrip van de retoriek van het recht wordt uitgenodigd. Zelfs wanneer de aanhangers van de subcultuur worden gescheiden, handhaaft het heilige geheugen van het onderwijs van de subcultuurhulp de aanhanger lidmaatschap in de maatschappij van bepaald.

Deze componenten zijn waar van allerlei fundamentalisme. Zij zijn waar van allerlei godsdienstig fundamentalisme evenals politiek fundamentalisme (vaak mengsel twee). Zoals Alistair McGrath wijst op, zou men zelfs van een atheïstfundamentalisme zoals vertegenwoordigd in Dawkins, het Waanidee van de God kunnen spreken. Zelfs in dit geval, wijst op het zorgvuldige onderzoek deze twee eigenschappen aanwezig zijn.

Wat dan is extremism? De woordenboekeigenschap beschikbaar op mijn handige kleine MacBook die ik gebruik bepaalt een extremist deze manier: een „persoon die extreme of fanatical politieke of godsdienstige standpunten, in het bijzonder inneemt wie zijn toevlucht neemt tot of bepleit extreme actie.“ Dat is een mondvol! Er zijn zeker sommige termijnen wij „moeten uitpakken“ als wij van deze definitie moeten gebruik maken. Eerst, moeten wij bepalen wat de „extreme meningen“ uit worden samengesteld.

Natuurlijk, is dat een vraag die bij de cultuur, op zijn minst op één hand zwaar afhankelijk is. Vele Europeanen bekijken

de Verenigde Staten zoals zeer (overdreven) godsdienstig. In werkelijkheid, zijn de V.S. een kerk-gaande natie. Is dat uiterste? Niet werkelijk. In de context van de definitie, moet extremism iemand aan extreme acties drijven. Wanneer wij van „extreme sporten spreken,“ wij weten dat wij allen naar sporten verwijzen die gewoonlijk wat gevaar impliceren. Ik stel voor wij het begrip van extreme meningen als meningen nemen die aan individuen, de maatschappij, of progenitor van de meningen gevaarlijk zouden kunnen zijn. Daarom zullen wij extreme meningen als gevaarlijke meningen definiëren.

De volgende termijn die wij hebben moeten om krijgen bij is fanatical „.“ Ik stel voor dat fanatic iemand is wie zo met iets wordt verbruikt dat zij hun het denken van het voorwerp van hun fanaticism niet kunnen scheiden. Zij moeten over het spreken, het altijd uitoefenen, en het bevorderen.

Hoe steunen de fundamentalisten wanneer het over het verwerpen van het etiket van extremism komt? Zeker, op zijn minst in Abrahamic Faiths, is er een missionary verplichting. Dat is waarom de fundamentalisten nr voor een antwoord niet kunnen nemen. In het geval van Christelijk fundamentalisme, zullen de aanhangers het aanzienlijke tijd evangelizing besteden, zelfs als de voorwerpen van hun evangelism niet geinteresseerd zijn in wat zij moeten aanbieden. Als zij „“ in het bevorderen van fundamentalistisch Christendom verslappen, beweegt de subcultuur zich binnen met een zware dosis schuld om evangelization af te dwingen. Zeg wat u zal, maar een ware fundamentalist kwalificeert zeker als fanatic (enigszins verwant aan sportenfanatic het van wie team het beste en het grootst is en die om door slechte vraag neigen te verliezen en slechte onderbrekingen eerder dan slechte spelen - hoewel de analogie snel opsplitst).

Natuurlijk, zijn er graden waaraan één aanhangt en zekerheid omhelst. Wij moeten aan het als spectrum denken. Ergens op dat spectrum, kruisen de mensen de lijn en geworden fanatics. Zodanig dat iemand, met betrekking tot om het even welk actie of geloof echt fundamentalistisch is, zal s/he fanatic zijn.

Maar wat over de „extreme“ kant van dingen? Men heeft verklaard dat extreem zijn een element van gevaar impliceert. Wanneer is die lijn gekruist? Wat vormt gevaar? Physicality? Kan of, eveneens psychologisch gevaar zijn? Er is weinig daadwerkelijk gevaar dat door een ventilator van Yankees te worden wordt gedaan. Nog, denk aan het herrie schoppen die vaak na voetbalgelijken in anders beschaafd Europa uitbreekt. Wanneer is een idee gevaarlijk? Of misschien wij, wanneer is te gevaarlijk zou een idee moeten vragen? Zeker, is polygamy gevaarlijk. Zeker, Christendom is zo het tegengesteld aan abortus dat het bereid om tot geweld tegen abortusleveranciers is zijn toevlucht te nemen gevaarlijk.

Waar verlaten wij deze vraag, toen? Het fundamentalisme kan vrij fanatical worden genoemd. Maar gevaarlijk? Dat is een vraag dat wij voor ons, misschien op een basis geval per geval moeten antwoorden. Is het fundamentalisme extremistisch? Ik denk dat alles wij kunnen zeggen het afhangt is.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/authors/9442/James-C.-Alexander%2C-Ph.D.

De Markeringen van het artikel: fundamentalisme extremism believers die van het Christendom godsdienstige fanatics prosletyzing