Carolyn Pleasance is een 38 éénjarigen first-time mamma met twee éénjarigen, twee deeltijdbanen en de beste echtgenoot zij ooit kon vragen om. Zij hebben twee auto's, één kat, en een huis dat als de Kleine fabriek Tykes kijkt.

Toen ik een kind was, begon ik een lijst van „Dingen die ik nooit toen ik jonge geitjes van mijn.“ had zou doen Mijn mamma gebruikte om te lachen aangezien ik nog een ander punt toevoegde (normaal net na gekocht van rechtschapen verontwaardiging over geen wat ik mocht doen).

Ik heb de meesten herinnerd van wat op mijn lijst was, en mijn zoon, die twee is, heeft van de zorgvuldige overweging van mijn kinderjaren geprofiteerd, aangezien het van hem vormt. Ik weet dat er een tijd en een weinig later een logies omhoog zijn, dat het o.k. om in een vulklei is te springen, en dat u zich voor TV kunt bevinden en niet blind gaan. Ik weet ook dat carseats niet-onderhandelbaar zijn en dat de liefde soms betekent moetend „nr zeggen.“ Weinig wist ik dat ik een grote „geen nr“ misstap langs zou laten, één ik nooit bestaan had gerealiseerd.

Mijn papa is een begerige fotograaf. Ik heb geheugen (en foto's) van mij, die bij dit monument worden gesteld, deze bloemklok, dier of watermassa. Soms voorhoofd frons ik, soms het glimlachen, altijd zich bevindt door het „ding“ wij zijn komen zien. Wij gingen heel wat grote plaatsen; zag heel wat prachtige dingen.

Door:sturen snel aan mijn zoon firsts: reis aan de dierentuin, reis aan het park. Er is mama, die miljoen foto's neemt, die hem proberen ertoe te brengen om met dit dier, dat monument te stellen. Er is mijn kleine jongen, voorhoofd fronsen, die probeert ontsnappen om te lopen, spelen, onderzoeken. Hij wil de wereld ervaren; het is AL eerst „ tijd“ voor hem. Ik probeer om hem te maken een „Ervaring“ hebben en hij wil enkel de zon over de hemel achtervolgen.

Wij gingen naar een kleine lokale dierentuin toen hij over anderhalf jaar oud was. Hij had nooit een kameel, een tijger, of een beer gezien. Daar bevond ik me, naast de bijlage, camera bij klaar, voorlopig wachtend zou hij zijn eerste levend wild dier zien. Wat deed mijn kleine kerel? Liep voorbij de dieren en sprong net in de kleine het beklimmen auto in de speelplaats! Zijn idee van een „ervaring“ was te genieten van wat hij wist pret, het spelen, lopen was, die woorden zegt die hij geleerd (auto, rots, vuil). Hij moest niet daar de kamelen zien.

Ik ontspande mijn kinderjaren, de behoefte ervoor te zorgen had hij een „ervaring“ toen wij plaatsen gingen. Het is teveel druk; niemand heeft pret wanneer zij proberen om een „ervaring te hebben.“ Het vooraf opgevatte begrip van wat hij uit het zou krijgen was het één ding dat ik had vergeten om aan mijn lijst van „no's toe te voegen.“

Mijn lijst omvat nu de regel: laat hem dingen zien de manier die hij heeft willen om hen zien. Wanneer ik en ervaringen `cram in zijn leven zodat probeer kunnen wij `kwaliteit time hebben het hem eigenlijk van het hebben van de echte ervaringen houdt elk kind zou moeten: een mamma dat daar is, die met hem op de wildernis-gymnastiek speelt, die in het ogenblik is, dat tijd nu vergt voor.

Ik weet dat mijn mamma en papa wilden ervoor zorgen dat ik een kinderjarenhoogtepunt van reis en familiepret had, en zij deden het, terwijl beide voltijds het werken. Als werkend mamma, wil ik mijn zoon de zelfde pret met me, maar onder zijn voorwaarden hebben. Ik kan niet beloven om miljoen foto's niet te nemen niettemin, die één groot ding ben dat ik van mijn papa heb geleerd.

Zoals excerpted van „42 Regels (tm) Pers van de Ster voor van Werkende Mamma's“ de Super, 2008.

De Bron van het artikel: http://www.discoveryarticles.com/articles/153952/1/Rule-20-Take-Time-For-Now/Page1.html

De Markeringen van het artikel: de werkende mamma's, 42 regels, Laura Lowell, beslissen 20: Verg nu Tijd voor